Cafetín de Buenos Aires

Cafetín van Buenos Aires

Cafetín de Buenos Aires

De jongen keek van buiten naar jeDe chiquilín te miraba de afuera
Als naar die dingen die je nooit kunt bereikenComo a esas cosas que nunca se alcanzan
Met mijn neus tegen het glasLa ñata contra el vidrio
In een koude blauweEn un azul de frío
Die pas later kwam, levendQue solo fue después, viviendo
Net als de mijneIgual al mío
Als een school van alle dingenComo una escuela de todas las cosas
Al van jongs af aan gaf je me verwonderingYa de purrete me diste entre asombros
De sigaretEl cigarrillo
Het geloof in mijn dromenLa fe en mis sueños
En een hoop op liefdeY una esperanza de amor

Hoe kan ik je vergeten in deze klachtCómo olvidarte en esta queja
Cafetín van Buenos AiresCafetín de Buenos Aires
Als jij het enige in het leven bentSi sos lo único en la vida
Dat op mijn moeder leekQue se pareció a mi vieja
In jouw wonderlijke mixEn tu mezcla milagrosa
Van wijsneuzen en zelfmoordenaarsDe sabihondos y suicidas
Leerde ik filosofie... Dobbelstenen... GokkenYo aprendí filosofía... Dados... Timba
En de wrede poëzieY la poesía cruel
Om niet meer aan mezelf te denkenDe no pensar más en mí

Je gaf me een handvol vrienden van goudMe diste en oro un puñado de amigos
Die dezelfde zijn die mijn uren aanmoedigenQue son los mismos que alientan mis horas
José, de van de illusieJosé, el de la quimera
Marcial, die nog steeds gelooft en wachtMarcial, que aún cree y espera
En de slanke Abel die ons verlietY el flaco Abel que se nos fue
Maar me nog steeds leidtPero aún me guía
Over jouw tafels die nooit vragenSobre tus mesas que nunca preguntan
Huilde ik op een middag om de eerste teleurstellingLloré una tarde el primer desengaño
Ik maakte me los van de pijnMe hice a las penas
Dronk mijn jarenBebí mis años
En gaf me over zonder te vechtenY me entregué sin luchar

In jouw wonderlijke mixEn tu mezcla milagrosa
Van wijsneuzen en zelfmoordenaarsDe sabihondos y suicidas
Leerde ik filosofie, dobbelstenen, gokkenYo aprendí filosofía, dados, timba
En de wrede poëzieY la poesía cruel
Om niet meer aan mezelf te denkenDe no pensar más en mí