Ballade Tot Slot

Balada al Final

Ballade Tot Slot

Al final, François Villon hace su testamentoAlzo besluit Francois Villon
Desnudo y empobrecidoZijn testament, berooid en bloot
Y cuando escuches el carillónEn hoort ge straks het carillon
Como señal de que su vida huyeTen teken dat zijn leven vlood
Vístete entonces con un vestido de luto rojoKleedt u dan in een rouwkleed rood
Porque jura por su propia semillaWant hij zweert bij zijn eigen zaad
Que el amor tiene la culpa de su muerteDat liefde schuld heeft aan zijn dood
Cuando abandone esta existencia terrenalAls hij dit aards bestaan verlaat

Esto no es fanfarronería de VillonDit is geen grootspraak van Villon
Lo persiguen como a un bribónMen jaagt hem voort als schobbejak
Y entre aquí y RousillonEn tussen hier en Rousillon
Cada arbusto y cada ramaIs elke struik en elke tak
Están adornados con retazos de su fracGetooid met flarden van zijn frak
Porque donde ama, siembra odioWant waar hij mint, daar zaait hij haat
Eso lo persigue de techo en techoDat jaagt hem voort van dak tot dak
Hasta que abandone esta existencia terrenalTot hij dit aards bestaan verlaat

Así que lleva, cuando la muerte lo alcanceZo draagt hij, als de dood hem haalt
Harapos sin valor y nada másWat vale vodden en niet meer
Pero a través de esos harapos brilla y se pavoneaMaar door die vodden pronkt en praalt
Erguida su lanza de amorHoog opgericht zijn liefdesspeer
Afilada como la lengua que a través del cueroScherp als de tong die door het leer
De la correa de la espada hace agujerosDer degenriem zijn gaten slaat
Con eso presume una última vezDaarmee snoeft hij een laatste keer
Antes de abandonar esta existencia terrenalVoor hij dit aards bestaan verlaat

Príncipe Muerte, feroz como un azorPrins Dood, fel als een kiekendief
Levanta la copa como último actoHij heft het glas als laatste daad
Besa el vino, su amor más fielHij kust de wijn, zijn trouwste lief
Cuando abandone esta existencia terrenalAls hij dit aards bestaan verlaat