Luxemburgues

Luxemburgse Tuin

Luxemburgues

Alleen de zee,Sólo el mar,
blauw,azules,
koralen,corales,
blauw.azules.

Het is hetzelfde als vroeger,Es igual a antes,
altijd, pratend.a siempre, parlantes.
Je zult je gezichten niet zien,No verás tus caras,
je handen, je aderen.tus manos, tus venas.
Het is hetzelfde, ik heb je,Es igual, te tengo,
ik neem je, zand.te llevo, arenas.

Ik weet alleen dat ik verliefd ben,Sólo sé que me enamoré,
ik weet alleen dat ik zo ben gekomen.sólo sé que así llegué.

Je naam is geen gewone naam,Tu nombre no es un nombre más,
huilt naar een Luxemburgse tuin.huele a jardín luxemburgués.
En achter mij is er een enorme ansichtkaart,Y tras de mí hay una inmensa postal,
ik ben niet meer grijs,ya no soy gris,
ik ga niet meer.ya no voy más.

IJs en zout,Hielo y sal,
verbranden me,me queman,
jouw lippen,tus labios,
verbranden me.me queman.

Een plek met stenen,Un lugar con piedras
asfalt en heuvels.asfalto y colinas.

En het is waar,Y es verdad
de vogels eten niet in de ruïnes.las aves no comen en las ruinas.
En het is waar,Y es verdad
alleen, samen met jou.que solos, a solas, contigo.

Ik weet alleen dat ik verliefd ben,Sólo sé que me enamoré,
ik weet alleen dat ik zo ben gekomen.sólo sé que así llegué.

Je naam is geen gewone naam,Tu nombre no es un nombre más,
huilt naar een Luxemburgse tuin.huele a jardín luxemburgués.
En achter mij is er een enorme ansichtkaart.Y tras de mí hay una inmensa postal.
Ik ben niet meer grijs,Ya no soy gris,
ik ga niet meer...ya no voy más...

Ik weet alleen,Sólo sé,
herinneringen,recuerdas,
herinneringenrecuerdos
verbranden.que queman.

Ik weet niet,Yo no sé,
ik zie je nat in het zand.te veo mojada en la arena.
En een plek met stenenY un lugar con piedras
van asbest en heuvels.de amianto y colinas.
En het is waar,Y es verdad,
de vogels eten niet van de ruïnes.las aves no comen de las ruinas.

Ik weet alleen dat ik verliefd ben,Sólo sé que me enamoré,
ik weet alleen dat ik zo ben gekomen.sólo sé que así llegué.

Je naam is geen gewone naam,Tu nombre no es un nombre más,
huilt naar een Luxemburgse tuin.huele a jardín luxemburgués.
En achter mij is er een enorme ansichtkaart.Y tras de mí hay una inmensa postal.
Ik ben niet meer grijs,Ya no soy gris,
ik ga niet meerya no voy más
om mezelf in brand te steken, mijn liefde...a incendiarme, mi amor...