Traducción generada automáticamente
Bejaard
Frank van Pamelen
Bejaard
En opeens moet ik weer denkeen aan mijn opa. Die ouwe luchtvaartpionier, weet
je wel. Die vroeger rondvloog in van die vliegende sigaren, en in van die half
weggeroeste kisten. Hij heeft nog wel zo'n klein half weggeroest kistje. En daar
zitten ook nog wel sigaren in. En af en toe loopt hij nog wel eens door zijn
kamertje, en dan probeert-ie van die rookletters achter zich te maken. Zo van:
"Ik wil graag de groeten doen... Aan verder iedereen die ik vergeten ben..."
Nee, het gaat niet goed met hem. Hij is bang dat-ie alles weer kwijt raakt. Alles
wat-ie in de loop der jaren uit z'n hoofd had geleerd. Al z'n getalletjes. Dus toen
heeft-ie een stuk papier gepakt, en toen heeft-ie alles opgeschreven. Jaartallen,
telefoonnummers, sneeuwhoogtes, afstandstabellen, soortelijke gewichten, noem
maar op. Alles heeft-ie opgeschreven, dichtgevouwen en in een kluis gestopt. Maar
ja, nu is-ie het nummer van het cijferslot vergeten...
Hij zit nu in zo'n tehuis voor ex-vliegeniers. 'De laatste kist' heet het, geloof ik.
Zo'n hoog stenen gebouw, overal van dat verantwoorde houten meubilair, oranje
katoenen zonneschermen voor de ramen, elke maandag vertellen hoe enig het
zondagse bezoekje van je kleinkind is geweest. Van die klotekleinkinderen, die
opa volstoppen met sigaren. Zogenaamd omdat een echte opa naar sigaar hoort
te ruiken, maar eigenlijk omdat er bij opa de laatste tijd een bijzonder hoopgevend
gepiep uit zijn longen komt, en met sigaren omzeil je weer allerlei ingewikkelde
euthanasieproblemen. En opa maar rochelen. Om de haverklap moet er weer
eentje aan het infuus, of aan het beademingsapparaat, of aan van die andere
slangen. Joh, die ziekenzaal van zo'n bejaardentehuis is vaak zo'n gigantisch
liveconcert van fluitende en piepende longen, dat ik wel eens denk: van mij mag
de hele boel unplugged!
Anciano
En de repente tengo que pensar de nuevo en mi abuelo. Ese viejo pionero de la aviación, ¿sabes? Que solía volar en esos cigarros voladores, y en esas cajas medio oxidadas. Todavía tiene una pequeña caja medio oxidada. Y todavía hay cigarros en ella. Y de vez en cuando camina por su habitación, y luego intenta hacer letras de humo detrás de él. Tipo: 'Me gustaría enviar saludos... A todos los que olvidé...' No, no está bien. Tiene miedo de perderlo todo de nuevo. Todo lo que había aprendido de memoria a lo largo de los años. Todos sus números. Así que tomó un pedazo de papel, y escribió todo. Fechas, números de teléfono, alturas de nieve, tablas de distancias, pesos específicos, lo que sea. Escribió todo, lo dobló y lo guardó en una caja fuerte. Pero ahora olvidó el número de la combinación...
Ahora está en una residencia para ex aviadores. Creo que se llama 'El último vuelo'. Un edificio alto de piedra, con muebles de madera responsable por todas partes, toldos de algodón naranja en las ventanas, contando cada lunes lo maravilloso que fue la visita dominical de su nieto. Esos malditos nietos, que llenan a abuelo de cigarros. Supuestamente porque un verdadero abuelo debe oler a cigarro, pero en realidad porque últimamente de los pulmones de abuelo sale un ruido esperanzador, y con cigarros evitas problemas de eutanasia complicados. Y abuelo sigue tosiendo. Cada dos por tres tiene que ponerse un suero, o un respirador, o alguna de esas otras mangueras. Oye, la sala de enfermos de una residencia de ancianos a menudo es como un concierto en vivo gigantesco de pulmones silbantes y chirriantes, que a veces pienso: ¡preferiría que todo esté desconectado!
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Frank van Pamelen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: