Traducción generada automáticamente
Glazen oog
Frank van Pamelen
Glazen oog
Mijn opa, die had dat soort dingen elke dag, joh. Vroeger ging ik daar
elke zondag naar toe. Na de kerk natuurlijk, he. Zeeland. En dan was het
elke zondag vaste prik. Twee glazen shandy en een glazen oog...
Ja, mijn opa had maar een oog. Hij was namelijk zo'n ouwe luchtvaartpionier.
Zo iemand die vroeger rondvloog in van die vliegende sigaren, en in van die
half weggeroeste kisten. Maar ja, toen werd het in het hele land oorlog, zelfs
in Zeeland, en toen hadden de Duitsers zijn fiets gejat. En toen heeft mijn opa
zo'n Messerschmidt teruggestolen. Hij is met dat toestel heel laag de Zeeuwse
kust langsgevlogen. Met van die rookletters achter zich van: 'Ik wil graag de
groeten doen aan ome Wim, tante Annie, Bram en Gerda en de kinderen, en
verder iedereen die ik vergeten ben..." Gewoon, geintje. Maar die Duitsers
hebben helemaal geen gevoel voor humor, dus die hebben hem tadadadada uit
de lucht gehaald, en toen is-ie als een soort brandende komeet neergestort.
Midden op het Zeeuwse strand. Vijfhonderd doden! Allemaal Duitsers! Toen al!
En mijn opa had helemaal niks. Maar ja, toen kreeg hij na de oorlog zo'n
militaire onderscheiding opgespeld, en toen hebben ze hem met die medaille
in zijn oog gestoken. Zielig he?
Ojo de cristal
Mi abuelo, solía tener esas cosas todos los días, che. Solía ir allí cada domingo, después de la iglesia, obvio. En Zeeland. Y luego, era una costumbre fija cada domingo. Dos shandys en vaso y un ojo de cristal...
Sí, mi abuelo solo tenía un ojo. Él era un pionero de la aviación antiguo. De esos que solían volar en esos cigarros voladores, y en esas cajas medio oxidadas. Pero bueno, luego estalló la guerra en todo el país, incluso en Zeeland, y los alemanes le robaron su bicicleta. Así que mi abuelo les robó un Messerschmidt. Voló muy bajo por la costa de Zeeland con ese avión. Con letras de humo detrás que decían: 'Quiero saludar a tío Wim, tía Annie, Bram y Gerda y los niños, y a todos los demás que olvidé...' Solo una broma. Pero los alemanes no tienen sentido del humor, así que lo derribaron, y cayó como un cometa ardiente. En medio de la playa de Zeeland. ¡Quinientos muertos! ¡Todos alemanes! ¡Desde entonces!
Y mi abuelo no tenía nada. Pero luego, después de la guerra, le otorgaron una condecoración militar, y le clavaron esa medalla en el ojo. ¿Triste, no?
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Frank van Pamelen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: