Traducción generada automáticamente

De Sneeuwman
Frans Halsema
De Sneeuwman
Het was op vrijdag al gaan sneeuwen en zaterdag was
alles wit
Hij dacht de winter van het leven, geen bar origineel
gegeven
Maar wel iets waar ik mooi mee zit
Dat was zo zijn manier van denken, wat literair
misschien, wat kil
Zijn huwelijk en zijn werkzaamheden, behoorden tot een
ver verleden
Hij leefde nu al jaren stil
Na een arbeidzaam vlijtig leven
Met zelden maar een groot verdriet
Een huis, geen financiele zorgen
Toen dacht 'ie op die stille morgen
Wel fraai, maar vrolijk is het niet
Als altijd kwam zijn zoon die middag, met vrouw en
kinderen op de thee
Die jongens waren niet te houwen, wilden graag een
sneeuwman bouwen
Daar stond 'ie na een uur of twee
Met wortelneus en steenkoologen, met bezem, pijp en
ouwe hoed
Zijn zoon zei "jongens, handen wassen, Loes help jij
ze in hun jas
We gaan, dag vader, hou je goed"
Daar stond 'ie samen met die sneeuwman
Hij dacht "we horen bij elkaar"
Twee heren die nog heel wat lijken, maar elk moment
kunnen bezwijken
Waar bleef de sneeuw van het vorig jaar
De sneeuwman werd een soort obsessie
Een oude vriend die sterven zal
De dooi kwam zonder mededogen, eerst viel de neus en
toen de ogen
Een langzaam, gruwelijk verval
Toen na een week zijn jongste kleinkind, bedroefd de
sneeuwman niet meer
vond
Toen zei 'ie "luister goed, mijn kleine, zo gaat het,
alles moet
verdwijnen
Straks valt ook opa op de grond
Eerst valt zijn neus, en dan zijn ogen
Net als die sneeuwman gaat dat dan"
"He toe nou pa", zei Loes geschrokken, "je opa zit
maar wat te jokken"
En keek veelzeggend naar haar man
En toen ze weg waren gereden, nam hij een mapje uit de
kast
Iets wat 'ie nooit tevoorschijn haalde, gedichten die
'ie eens vertaalde
Heel vroeger, als gymnasiast
Nee, niet zo mooi vertaald, dat wist 'ie
Maar vlijtig zocht 'ie toch naar iets
Twee regels waarin stond te lezen, "al wil de mens van
alles wezen
Hij is en blijft in wezen niets"
"Zo is dat", zei 'ie, "en niet anders"
En in de auto onderweg, zei Loes, "ik wil je echt niet
kwetsen
Maar vader zat wel vreemd te zwetsen
Die man wordt kinds, wat ik je zeg"
El Hombre de Nieve
Fue el viernes cuando empezó a nevar y el sábado todo estaba blanco
Él pensaba en el invierno de la vida, nada original
Pero algo con lo que me identifico
Esa era su forma de pensar, quizás algo literaria, algo fría
Su matrimonio y sus responsabilidades pertenecían a un pasado lejano
Vivía en silencio desde hace años
Después de una vida laboriosa y diligente
Con raras penas grandes
Una casa, sin preocupaciones financieras
Entonces pensó en esa mañana tranquila
Bonito, pero no alegre
Como siempre, su hijo llegó esa tarde con su esposa e hijos a tomar el té
Esos chicos eran incontrolables, querían construir un hombre de nieve
Ahí estaba después de un par de horas
Con nariz de zanahoria y ojos de carbón, con escoba, pipa y sombrero viejo
Su hijo dijo 'chicos, lávense las manos, Loes, ayúdalos a ponerse los abrigos
Nos vamos, adiós papá, cuídate'
Ahí estaba junto al hombre de nieve
Pensó 'pertencemos juntos'
Dos caballeros que parecen mucho, pero en cualquier momento pueden desmoronarse
¿Dónde quedó la nieve del año pasado?
El hombre de nieve se convirtió en una especie de obsesión
Un viejo amigo que morirá
El deshielo llegó sin piedad, primero cayó la nariz y luego los ojos
Un deterioro lento y horrible
Después de una semana, su nieto más joven, tristemente, ya no encontró al hombre de nieve
Entonces dijo 'escucha bien, mi pequeño, así es, todo debe desaparecer
Pronto también abuelo caerá al suelo
Primero caerá su nariz, y luego sus ojos
Así como ese hombre de nieve, así será'
'Vamos papá', dijo Loes asustada, 'tu abuelo solo está diciendo tonterías'
Y miró significativamente a su esposo
Y cuando se fueron en el auto, sacó una carpeta del armario
Algo que nunca sacaba, poemas que una vez tradujo
Mucho tiempo atrás, cuando era estudiante de secundaria
No tan bien traducidos, lo sabía
Pero buscó diligentemente algo
Dos líneas que decían 'aunque el hombre quiera ser de todo
En realidad, no es nada'
'Así es', dijo, 'y no de otra manera'
Y en el auto de camino, Loes dijo 'no quiero herirte de verdad
Pero papá estaba hablando tonterías
Ese hombre se está volviendo senil, te lo digo'



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Frans Halsema y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: