Parijs Métèque

Paris Métèque

Ik ben in Parijs aangekomen uit een wereld waar men je droomtJ'ai débarqué Paris d'un monde où l'on te rêve
Ik ben gevlucht voor de gevaren, de woestijnen waar men sterftJ'ai fui les périls, les déserts où l'on crève
Jij opende je armen voor mij, jij mijn Venus van MiloTu m'as ouvert tes bras, toi ma Vénus de Milo
Je straalde te fel voor mij, ik zag alleen jouw haloTu brillais trop pour moi, je n'ai vu que ton halo
Daarom open ik mijn mond, mijn bek is een museumC'est pour ça que je l'ouvre, ma gueule est un musée
Ik leef ver van de ingetogenheid en de gedimde lichtenJe vis loin du feutré et des lumières tamisées

In jouw wrede steegjes of jouw straten vol met agentenDans tes ruelles cruelles ou tes boulevards à flics
In de muziek van de spade van chaotische stiltesDans la musique truelle des silences chaophoniques
Parijs, mijn mooie schoonheid, jouw aanbidders dringen zich opParis ma belle beauté, tes prétendants se bousculent
In de dikke mist van jouw fijne deeltjesDans le brouillard épais de tes fines particules
Om jou te verdienen, zal ik je gedichten schrijvenMoi pour te mériter, je t'écrirai des poèmes
Die ik zal zingen als de nacht valt, rechtop op het podiumQue je chanterai la nuit tombée debout sur la scène

Parijs ontwaakt onder een oceaanachtige luchtParis s'éveille sous un ciel océanique
Het titi-accent vermengt zich met Azië, Amerika, AfrikaL'accent titi se mêle à l'Asie, l'Amérique, l'Afrique
Ik ben een bange bloem in de scheuren van het betonJe suis une fleur craintive dans les craquelures du béton
Om twee cent te verdienen, om onder de bruggen te slapenA gagner deux sous, à dormir dessous les ponts
Parijs bohemien, Parijs métèque, Parijs van anker en ballingschapParis bohème, Paris métèque, Paris d'ancre et d'exil
Ik trappel van liefde, mediteer over een Chinese in BellevilleJe piaffe l'amour, médite une chinoise à Belleville

Leonardo da Vinci breekt zijn rug op een bouwplaatsLeonardo da Vinci se casse le dos sur un chantier
Ik zie het leven in roze in deze Pakistaanse armenJe vois la vie en rose dans ces bras pakistanais
Hij draait de zwaailicht, klein paard van de draaimolenIl tourne le gyrophare, petit cheval de carrousel
Galoppeert achter de soldaten aan die de Eiffeltoren verkleinenGalope après les tirailleurs qui rétrécissent la tour Eiffel
Van een kraakpand, een sloppenwijk, een kamer voor dienstmeisjes of een opvanghuisD'un squat, d'un bidonville, d'une chambre de bonne ou d'un foyer
Schrijf ik je gedichten waarin ik soms wil verdrinkenJe t'écris des poèmes où des fois je veux me noyer

Een stad van vrijheid voor de verschillende mensenUne ville de liberté pour les différents hommes
Van koffers van ballingen, zwervende joden en RomaDes valises d'exilés, des juifs errants et des roms
Met herinneringen aan pogroms, aan doorgekrabbelde grimoiresAux mémoires de pogrom, aux grimoires raturés
Van de wegen van Jerevan, naar de paden van de KrimDes chemins d'Erevan, aux sentiers de Crimée
Caravans van staatlozen, bootvluchtelingen, caravelleCaravanes d'apatrides, boat people, caravelle

Op jouw frontons Parijs komen ze het universele lezenSur tes frontons Paris viennent lire l'universel
En vaak ben ik boos op je, minachtend en hooghartigEt souvent je t'en veux, dédaigneuse et hautaine
Hoofdstad van de wereld heeft de wereldse gespeeldCapitale de la monde a joué la mondaine
Laat ons de echte nacht sterren, die jij negeertLaisse-nous consteller la vraie nuit que tu ignores
Stop met het laten schitteren van de duizend lichten van jouw decorCesse donc de faire briller les milles feux de ton décor

Parijs, mijn mooie, ik hou van je als het licht uitgaatParis ma belle je t'aime quand la lumière s'éteint
We schrijven geen gedichten voor een stad die er een isOn écrit pas de poèmes pour une ville qui en est un
Parijs, mijn mooie, ik hou van je als het licht uitgaatParis ma belle je t'aime quand la lumière s'éteint
We schrijven geen gedichten voor een stad die er een isOn écrit pas de poèmes pour une ville qui en est un
Parijs, mijn mooie, ik hou van je als het licht uitgaatParis ma belle je t'aime quand la lumière s'éteint
We schrijven geen gedichten voor een stad die er een isOn écrit pas de poèmes pour une ville qui en est un