Les nuits de solitude

De nachten van eenzaamheid

Les nuits de solitude

We zeiden: Misschien is het beterOn s'était dit: Peut-être que c'est mieux
We zijn niet per se gelukkig met z'n tweeënOn n'est pas forcément heureux à deux
Laten we uit elkaar gaan, vergeten als het kanSéparons-nous, oublions si l'on peut
Het wordt moeilijk voor een maand of tweeÇa va être dur pendant un mois ou deux

Een maand of twee of misschien wel langerUn mois ou deux ou bien peut-être plus
Herleren om alleen te leven en vol te houdenRéapprendre à vivre seul et tenir
De strakke banden door de gewoonte verbrekenRompre les liens serrés par l'habitude
Terwijl we wachten op de momenten, de ergsteTout en attendant les moments, les pires

Oh die nachten, die nachten van eenzaamheidOh ces nuits, ces nuits de solitude
De ogen open, het witte plafond, het geluid van de tijdLes yeux ouverts, le plafond blanc, le bruit du temps
Die voorbijgaat en zich opdringtQui passe et se bouscule
Beelden die we wegjagen maar die steeds terugkomenDes images que l'on chasse mais qui reviennent tout le temps

De ochtend die we zagen aankomenLe matin que l'on a vu arriver
Opstaan zonder na te denken, aankledenSe lever sans réfléchir, s'habiller
De straat op gaan, mensen ontmoetenSortir dans la rue, rencontrer des gens
Lachen en vergeten tot het momentSourir et oublier jusqu'au moment

Oh die nachten, die nachten van eenzaamheidOh ces nuits, ces nuits de solitude
De ogen open, het witte plafond, het geluid van de tijdLes yeux ouverts, le plafond blanc, le bruit du temps
Die voorbijgaat en zich opdringtQui passe et se bouscule
Beelden die we wegjagen maar die steeds terugkomenDes images que l'on chasse mais qui reviennent tout le temps

Toevallig elkaar ontmoeten en spelenSe rencontrer par hasard et jouer
Praten zonder iets te zeggen maar elkaar aankijkenParler sans rien dire mais se regarder
En dan die uren voor de telefoonEt puis ces heures devant le téléphone
Het hoofd in de handen terwijl we wachten tot het rinkeltLa tête dans les mains en attendant qu'ça sonne

En die nachten, die nachten van eenzaamheidEt ces nuits, ces nuits de solitude
De ogen open, het witte plafond, het geluid van de tijdLes yeux ouverts, le plafond blanc, le bruit du temps
Die voorbijgaat en zich opdringtQui passe et se bouscule
Beelden die we wegjagen maar die steeds terugkomenDes images que l'on chasse mais qui reviennent tout le temps

Die nachten van eenzaamheidCes nuits de solitude
De ogen open, het witte plafond, het geluid van de tijdLes yeux ouverts, le plafond blanc, le bruit du temps
Die voorbijgaat en zich opdringtQui passe et se bouscule
Beelden die we wegjagen maar die steeds terugkomenDes images que l'on chasse mais qui reviennent tout le temps