Goede Reden

Nam een scherp mes, meer dan eens of twee
In het hart van dit, en je dreigde ermee
Metaforisch, per ongeluk
Je noemde me je alles
En de druk, dat moet ik benadrukken
Maakte ons dak instorten, gebouwd door idioten
Toch zo oprecht over voorzichtig
Vragen kropen weer in mijn hoofd

Dat was het moment dat ik wist, ineens, dat ik zou vertrekken
En geen van ons zag het aankomen
Als ik maar een goede reden had
Dat was het moment dat ik wist, eerlijk, dat jij zou bloeden
Gewoon om het voor mijn gevoelens te verbergen
Als ik maar een goede reden had

Denk ik wel helder? Was ik bedoeld om te blijven?
Je bent te aardig voor me als ik je dingen vertel die je niet wilt horen
Zoals dat ik het jaar overbelooft heb, over alles

Dat was het moment dat ik wist, ineens, dat jij zou rouwen
Ik ben maar half zeker dat ik het meen
Als ik maar een goede reden had
Oh, maar ik wed
Dat je daar waarschijnlijk gewoon zou zitten en het zou accepteren
Nou, dat maakt me alleen maar spijtig
Als ik maar een goede reden had

Als ik maar een goede reden had
Als het maar geen slecht moment was
Als ik maar jou koos en niet mezelf
Als we maar in de strijd leunden
Als jij maar teleurgesteld was
Als ik maar elke belofte hield
Als jij me maar slecht behandelde
Als jij me maar niet aanbidde
Als jij me maar niet aanbidde

Ik wist, ineens, dat ik zou vertrekken
En geen van ons zag het aankomen (aankomen)
Als ik maar een goede reden had ([?])
Dat was het moment dat ik wist dat jij daar waarschijnlijk gewoon zou zitten en het zou accepteren
Nou, dat maakt me alleen maar spijtig
Als ik maar een goede reden had (als ik maar een goede reden had)

(Ah, ik weet niet [?]) als ik maar een goede reden had
Als ik maar jou koos en niet mezelf (schat)
Als ik maar een goede reden had
Als ik maar jou koos en niet mezelf
Als ik maar een goede reden had
Als ik maar een goede reden had
Als ik maar, als ik maar