Traducción generada automáticamente
Kiki
Hans Teeuwen
Kiki
Want niet lang daarna leerde ik Kiki kennen. En Kiki is eigenlijk tot nu toe in mijn leven dan de enige vrouw geweest waar ik echt van gehouden heb met mijn hele hart.
En niet omdat ze mooi was of zo. Want ja... Ja Kiki was niet mooi. Nee dat was gewoon zo. Ze was dik, ze was erg dik. De vellen van haar buik hingen als een soort plooien tot op haar knieën. Maar dat zag ik niet, ik zag dat niet want ik hield van haar.
Ik hield van haar gewoon zoals ze was. En niet om de dingen die ze zei, want ja eerlijk gezegd het meeste... Nou wat ik wel altijd goed kon verstaan was als ze mijn naam zei: "Hons".
We hadden het zo leuk samen, Kiki en ik, en we hielden zoveel van elkaar.
En dan verveelden we ons dan gingen we allemaal hele rare spellen doen, bijvoorbeeld 'Zoek de mossel'. Dan verstopte zij zo tussen die huidplooien een mossel en dan moest ik zo met een duikbril en een snorkel die mossel gaan zoeken.
Ja dat was spannend, alleen het nadeel daarvan was, dat ja, niet iedere mossel werd gevonden. En dan ging ze een beetje naar vis ruiken op een gegeven moment. En dat was opzich niet zo erg, maar dat trok ongediertes aan. En op een gegeven moment was haar gezicht bedenkt met zo'n dikke laag insecten.
Maar dat was dan het mooie van Kiki, die klaagde niet.
Nee. Die zette gewoon een keer per dag haar mond open, zodat die beestjes naar binnen konden lopen en dan: hmm hmm hmm... En meer had Kiki niet nodig.
Maar ikke wel. Ik hield zoveel van haar. Echt waar. Ik wilde alleen maar bij haar zijn. Zo dicht mogelijk bij haar zijn. Het liefst eigenlijk in haar verdwijnen. In haar. Zoals een man in een vrouw wil.
En ja... we deden ook wel aan sex, dan met zijn tweeën, maar ja, dat was door onze fysieke verhouding wel zo problematisch. Ik was te dun voor haar of zij te dik voor mij, dat was niemands schuld of zo. Maar ik probeerde van alles. En op een gegeven moment had ik haar zo op zo'n laag tafeltje gelegd. Met haar benen uit elkaar en dan: 'TSMP TSMP TSMP'. Maar ja... dat was zo, zo onpersoonlijk.
Die cowboylaarsen heb ik weg kunnen gooien daarna. Dus ik moest echt iets anders verzinnen daarvoor.
En toen op een nacht had ik een idee. En ik nam haar mee naar een ouwe verlaten sporthal. En toen heb ik haar zo met haar armen door de ringen gehaald en haar langzaam opgetakeld. En toen ben ik er onder gaan staan en heb haar zo heel langzaam helemaal over me heen laten zakken.
En ik kwam terecht in de wereld die Kiki heette.
En ik heb daar gedwaald en gezocht, want ik was opzoek naar haar rots van genot, maar het was daar zo wijd en uitgestrekt dat kon ik in mijn eentje niet. Dus ik liet al mijn vrienden overkomen en toen zijn we met een camper het hele gebied af gaan kammen. En we hebben gezocht. Dagen lang, weken lang, maar Maar niks gevonden.
En ja toen werden mensen ongeduldig en slordig en we vergaten kampvuurtjes regelmatig uit te maken. En uiteindelijk restte ons niks anders dan maar weer met onverrichte zaken naar huis te keren.
En toen voelde ik eigenlijk voor het eerst dat Kiki teleurgesteld was in mij. En ze zei niks of zo, maar dat voelde ik. En een paar dagen later werd ik wakker en toen voelde ik zo naast mee een lege plek. En ik loop het hele huis door en ik riep: 'Kiki, Kiki', maar geen antwoord en ik heb de hele dag gewacht. En de nacht daarna en de dag daarna, maar toen er na een week nog steeds geen spoor van Kiki was begon ik me heel erg zorgen te maken. En 's nachts ging ik dan voor het raam staan en riep ik haar naam.
Kiki.
Kiki.
Kiki.
Hee...
En dan was het soms net of ik heel ergens in de verte een stem hoorde.
Hons.
Hons.
Hons ik ben boven.
Hons.
Hons eten.
Maar het was geen stem, maar het was de wind. En de wind ging van sssssssshhhhhhhhhhssssssshhhhhhhhhhh.
En helemaal niet van 'Hons, Hons'.
En zo drong het langzaam en zeker tot mij door dat Kiki nooit meer terug zou komen.
Kiki
Pero no mucho después conocí a Kiki. Y Kiki ha sido hasta ahora la única mujer en mi vida a la que realmente he amado con todo mi corazón.
Y no porque fuera hermosa o algo así. Porque sí... Sí, Kiki no era hermosa. No, simplemente no lo era. Ella era gorda, muy gorda. Los pliegues de su vientre colgaban como arrugas hasta sus rodillas. Pero yo no veía eso, no lo veía porque la amaba.
La amaba tal como era. Y no por las cosas que decía, porque honestamente la mayoría... Bueno, lo que siempre pude entender bien fue cuando decía mi nombre: 'Hons'.
Nos divertíamos mucho juntos, Kiki y yo, y nos amábamos tanto.
Y cuando nos aburríamos, hacíamos juegos muy extraños, como 'Buscar el mejillón'. Ella escondía un mejillón entre esos pliegues de piel y yo tenía que buscarlo con gafas de buceo y snorkel.
Sí, era emocionante, solo que la desventaja era que, bueno, no todos los mejillones se encontraban. Y entonces empezaba a oler a pescado en algún momento. Y eso no era tan malo en sí, pero atraía insectos. Y eventualmente su rostro estaba cubierto con una capa gruesa de insectos.
Pero lo hermoso de Kiki era que no se quejaba.
No. Simplemente abría la boca una vez al día para que los bichos pudieran entrar y luego: hmm hmm hmm... Y eso era todo lo que Kiki necesitaba.
Pero yo sí. La amaba tanto. De verdad. Solo quería estar con ella. Tan cerca como fuera posible. En realidad, preferiría desaparecer en ella. En ella. Como un hombre quiere estar en una mujer.
Y sí... también teníamos relaciones sexuales, los dos juntos, pero bueno, debido a nuestra relación física era tan problemático. Yo era muy delgado para ella o ella muy gorda para mí, no era culpa de nadie. Pero intenté de todo. Y en un momento la puse en una mesa baja. Con las piernas abiertas y luego: 'TSMP TSMP TSMP'. Pero bueno... era tan, tan impersonal.
Tuve que tirar esas botas de vaquero después. Así que realmente tuve que idear algo diferente para eso.
Y entonces, una noche, tuve una idea. Y la llevé a un viejo gimnasio abandonado. La pasé por los aros con los brazos y la levanté lentamente. Y me puse debajo y la dejé caer lentamente sobre mí.
Y entré en el mundo llamado Kiki.
Y vagué y busqué, porque buscaba su roca de placer, pero era tan vasto y extenso que no podía hacerlo solo. Así que traje a todos mis amigos y recorrimos toda la zona en una camper. Y buscamos. Días y semanas, pero no encontramos nada.
Y luego la gente se impacientó y descuidada y olvidamos apagar las fogatas regularmente. Y al final no nos quedó más remedio que regresar a casa con las manos vacías.
Y fue entonces cuando sentí por primera vez que Kiki estaba decepcionada de mí. Y no dijo nada, pero lo sentí. Y unos días después me desperté y sentí un espacio vacío a mi lado. Recorrí toda la casa y grité: 'Kiki, Kiki', pero no hubo respuesta y esperé todo el día. Y la noche siguiente y el día siguiente, pero después de una semana sin rastro de Kiki, comencé a preocuparme mucho. Y por las noches me paraba frente a la ventana y gritaba su nombre.
Kiki.
Kiki.
Kiki.
Eh...
Y a veces parecía que escuchaba una voz muy lejana.
Hons.
Hons.
Hons, estoy arriba.
Hons.
Hons, comida.
Pero no era una voz, era el viento. Y el viento soplaba sssssssshhhhhhhhhhssssssshhhhhhhhhhh.
Y no decía 'Hons, Hons'.
Y así poco a poco me di cuenta de que Kiki nunca volvería.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Hans Teeuwen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: