Dört Kurşun

Vier Kogels

Dört Kurşun

Bedrettin's helden keken naar de horizon.Bedrettin yiğitleri ufka baktılar.
Steeds dichterbij kwam het einde van het land,Gitgide yaklaşıyordu toprağın sonu
Met de vleugels van een dodelijke dood.Fermanlı bir ölüm kuşunun kanatlarıyla.
Toch waren zij degenen die deze grond,Oysa ki onlar bu toprağı,
Diegenen die vanaf de rotsen keken, het,Bu kayalardan bakanlar, onu,
De druiven, de vijgen, de granaatappels,Üzümü, inciri, narı,
Met veren zo geel als honing,Tüyleri baldan sarı,
Hun melk zo donker als honing, de schapen,Sütleri baldan koyu davarları,
Met slanke taille, met leeuwenkappen paardenİnce belli, aslan yeleli atlarıyla
Hadden ze geopend als een broederlijke tafel,Duvarsız ve sınırsız
Zonder muren en zonder grenzen.Bir kardeş sofrası gibi açmıştılar.

Bedrettin's helden stonden tegenover het prinselijke leger.Bedrettin yiğitleri şehzade ordusunun karşısına çıktılar.
In naadloze witte gewaden,Dikişsiz ak libaslı ,
Met blote hoofden,baş açık ,
Blootvoets en met naakte zwaarden.yalınayak ve yalın kılıçtılar.

Overdrijving werd oorlog.Mübalâğa cenk olundu.

De Turkse boeren van Aydın,Aydın'ın türk köylüleri,
De Griekse zeelieden van Chios,Sakızlı rum gemiciler,
De Joodse handelaars,Yahudi esnafları,
Tienduizend ongelovigen, de metgezellen van Börklüce Mustafa,On bin mülhid yoldaşı Börklüce Mustafa'nın
Doken als tienduizend bijlen het vijandige woud binnen.Düşman ormanına on bin balta gibi daldı.

In mijn borst vier kogelwonden,Göğsümde dört kurşun yarası,
In mijn borst vier vensters.Göğsümde dört pencere.

Laat er geen enkele gesloten blijven,Bir tanesi bile kalmasın kapalı,
Laat er geen druppel bloed op de grond vallen,Bir damla kan bile düşmesin toprağa,
Als ze op een dag dit bloed hieruit wissen,Silerlerse burdan bir gün burdan bu kanı,
Sta op als een vogel, zing voor mij.Kalk ayağa kuş ol, beni şakı.

Tienduizenden gaven er achtduizend van..On binler verdi sekiz binini..

Ze werden verslagen.Yenildiler.

De overwinnaars, in de naadloze, witte hemden van de verslagenen,Yenenler, yenilenlerin
Veegden het bloed van hun zwaarden af.Dikişsiz, ak gömleğinde sildiler kılıçlarının kanını.
En zoals een lied dat samen wordt gezongen,Ve hep beraber söylenen bir türkü gibi
Bewerkten ze samen de grond met broederlijke handen,Hep beraber kardeş elleriyle işlenen toprak
In het Edirne Paleis, waar de paarden gefokt werden,Edirne Sarayı'nda damızlanmış atların
Werd het beslag gelegd met hun hoeven.Eşildi nallarıyla.
En één voor één,Ve teker teker,
In een oogwenk,Bir an içinde,
Met striemen van zwepen op hun schouders,Omuzlarında dilim dilim kırbaç izleri,
Met gezichten vol bloed,Yüzleri kan içinde
Gingen ze voorbij, met blote voeten, op mijn hart,Geçer çıplak ayaklarıyla yüreğime basarak
Gingen ze voorbij, de verslagenen van Karaburun uit de handen van Aydın..Geçer aydın ellerinden karaburun mağlûpları..

In mijn borst vier kogelwonden,Göğsümde dört kurşun yarası,
In mijn borst een venster.Göğsümde pencere.

Een venster naar de vrijheid weide,Bir pencere, hürriyet yaylasına,
Een venster naar het broederschap woud,Bir pencere, kardeşlik ormanına,
Een venster naar de zee van geluk,Bir pencere, mutluluk denizine,
Een venster naar de wereldtuin.Bir pencere, dünya bahçesine.