Ich stand in dunklen Träumen

Ik stond in donkere dromen

Ich stand in dunklen Träumen

Ik stond in donkere dromen,Ich stand in dunklen Träumen,
En staarde naar haar beeld,Und starrte ihr Bildnis an
En het geliefde gelaatUnd das geliebte Antlitz
Begon heimelijk te leven.Heimlich zu leben begann.

Om haar lippen trok zichUm ihre Lippen zog sich
Een wonderbaarlijk glimlach,Ein Lächeln wunderbar,
En zoals van weemoedtranenUnd wie von Wehmutstränen
Glinsterde haar ogenpaar.Erglänzte ihr Augenpaar.

Ook mijn tranen stroomdenAuch meine Tränen flossen
Van mijn wangen naar beneden,Mir von den Wangen herab,
En ach, ik kan het niet geloven,Und ach, ich kanns nicht glauben,
Dat ik jou verloren heb!Dass ich dich verloren hab!