Mama'tje, ik wil 'n paardje

Mama, ich will ein Pferd

Mama'tje, ik wil 'n paardje

Zwei schöne Ponys standen täglichTwee mooie pony's stonden dagelijks
Vor der Tür eines kleinen JungenBij een heel klein ventje voor de deur
Ein armer, kranker BurscheEen arme ongezonde stakker
Mit einem Gesicht ohne FarbeMet een gezichtje zonder kleur
Mit großen Augen voller SehnsuchtMet grote kijkers vol verlangen
Drückte seine Nase gegen die ScheibeZijn neusje plat tegen de ruit
Sah mit einem Fieberglanz auf seinen WangenKeek met een koortsgloed op zijn wangen
Morgens schaute er zu den Pferdchen hinausHij 's morgens naar de paardjes uit

Mama, gib mir ein PferdMama'tje geef me een paardje
So bat der Junge immer wiederZo vroeg het ventje telkens weer
Mama, ich will ein Pferd und nichts mehrMama'tje, ik vraag een paardje en niets meer

Als sein Geburtstag kamToen zijn verjaardag was gekomen
Dachte unser Junge, ich bekomme ein PferdDacht onze vent, ik krijg een paard
Die Schatten aus seinen KindheitsträumenDe schimmen uit zijn kinderdromen
Hatte Mama vielleicht angespartHad mam misschien bijeen gespaard
Doch niemand kam mit GeschenkenMaar niemand kwam er met presentjes
Weil ihn jeder vergessen hatteOmdat een ieder hem vergat
Da kaufte Mama von ihrem letzten CentToen kocht mam van haar laatste centje
Ein Kästchen mit Buntstiften für ihren SchatzEen doosje kleurkrijt voor haar schat

Mama, gib mir ein PferdMama'tje geef me een paardje
So bat der Junge immer wiederZo vroeg het ventje telkens weer
Mama, ich will ein Pferd und nichts mehrMama'tje, ik vraag een paardje en niets meer

Und in bitterkalten NächtenEn als in bitter koude nachten
Verlor seine Mama oft eine TräneZijn moesje vaak een traan verloor
Dann murmelte sie in GedankenDan prevelde zij in gedachten
Der Winter wird er sicher nicht überstehenDe winter komt hij vast niet door
Doch als der Tod die Familie sahToch toen de dood het gezin ontwaarde
Nahm er nicht das Kind, sondern seine MamaNam hij het kind niet maar zijn moe
Dann kamen zwei schwarze PferdeToen kwamen er twee zwarte paarden
Und fuhren zum FriedhofEn reden naar het kerkhof toe

Mama, ich will kein PferdMama'tje ik wil geen paardje
So sagte unser Junge immer wiederZo zei ons ventje telkens weer
Mama, ich frage nie wieder nach einem PferdMama'tje 'k vraag nooit om een paardje weer