La Nostalgia de Poncho

De Nostalgie van Poncho

La Nostalgia de Poncho

Van de verre vlaktes van ManaureDe las lejanas sabanas de Manaure
Van de mooie vlaktes van Manaure!¡De las bonitas sabanas manaureras!
Poncho komt maandagmorgenSe viene Poncho el lunes por la mañana
Huilend van nostalgie, om zijn geliefde landLlorando de nostalgia, por su querida tierra

Huil niet Poncho, november komt eraanNo llores Poncho que ya noviembre viene
En de Loperena gaat snel sluitenY el Loperena pronto se va a cerrar
In de vakantie, met een haan en vriendenEn vacaciones, con gallo y con amigos
Ga je je geliefde dorp inhalenA tu pueblo querido te vas a desquitar

Oh, als ze hem maar konden zien hoe hij vertrekt...¡Ay si lo vieran cómo sale...
De arme Poncho naar Manaure!Hombre el pobre Poncho pa´ Manaure!
En op maandag komt hij terugY los lunes se regresa
Man, vol verdrietHombre, todo lleno de tristez
Omdat hij in de vlakte achterlaatPorque deja en la sabana
Man, drie aapjes die hem roepenHombre, tres monitos que lo llaman

Met grote regelmaat, zaterdagochtendCon gran frecuencia los sábados temprano
Zien ze hem van het Valle naar La Paz gaanLo ven que pasa del Valle pa´ La Paz
Na een tijdje komt hij langs La Tomita...Al cabo rato pasa por La Tomita...
Manaure is dichtbij... je voelt de frisse lucht al!Manaure está cerquita... ¡Se siente el fresco ya!

Het zijn drie aapjes die de vlakte heeftSon tres monitos que tiene la sabana
Het zijn drie aapjes die ik kendeSon tres monitos que yo le conocí
En nu begrijp ik de reden van de nostalgieY ahora comprendo el porqué de la nostalgia
Zijn ziel wordt gekweld als hij van daar komtSe le atormenta el alma cuando viene de allí

Oh, als ze hem maar konden zien hoe hij vertrekt...Ay si lo vieran cómo sale
De arme Poncho naar Manaure!Hombre el pobre Poncho pa´ Manaure!
En op maandag komt hij terugY los lunes se regresa
Man, vol verdrietHombre, todo lleno de tristeza
Omdat hij in de vlakte achterlaatPorque deja en la sabana
Man, drie aapjes die hem roepenHombre, tres monitos que lo llaman