Heute Morgen War Termin

Vandaag Was De Zitting

Heute Morgen War Termin

Vandaag was de zittingHeute morgen war termin
Bij de rechtbank, daar zag ik hemAm gericht, da sah ich ihn
Na lange tijd voor het eerstNach langer zeit zum ersten mal

Zijn gezicht was bleek en smalSein gesicht war blass und schmal
Zijn ogen moe en zo leegDie augen müde und so leer

Toen de scheidingsrechter sprakAls der scheidungsrichter sprach
Dacht ik na overDachte ich darüber nach
Hoe de eerste ruzie begonWie der erste streit begann
Om niets begon allesWegen nichts fing alles an

Ik weet het vandaag zelf niet meerIch weiß es heute selbst nicht mehr
Nogmaals zocht ik zijn handNoch einmal suchte ich seine hand
Omdat het bewustzijn in mij verdweenWeil das bewusstsein in mir schwand
Het was een kort momentEs war ein kurzer augenblick
Toen trok hij zijn hand terugDann zog er seine hand zurück

Ik voelde me misselijk als nooit tevorenMir war übel wie noch nie
Ik had boterzachte knieënIch hatte butterweiche knie
En het vonnis raakte mijn hartUnd das urteil traf mein herz
Als een brandende pijnWie ein brennend heißer schmerz
Als ik maar dood was geweestWenn ich doch nur gestorben wär'

Graag had ik gehuildGerne hätte ich geweint
Maar ik heb, zo lijkt hetDoch ich habe, wie mir scheint
Al lang geen tranen meerSchon lange keine tränen mehr

Alsof ik uitgedroogd wasAls ob ich ausgetrocknet wär'
Toen was de hele heisa voorbijDann war der ganze spuk vorbei

Ik zag nog hoe hij haastig weggingIch sah noch wie er eilig ging
Hij droeg nog steeds onze ringEr trug noch immer unsern ring
Nogmaals draaide hij zich omNoch einmal drehte er sich um
Maar zijn lippen bleven stilDoch seine lippen blieben stumm

Vandaag was de zittingHeute morgen war termin
Bij de rechtbank, daar zag ik hemAm gericht, da sah ich ihn
Na lange tijd voor het eerstNach langer zeit zum ersten mal

In de grote koude zaalIn dem großen kalten saal
Stierf elke hoop die er nog wasStarb jede hoffnung, die noch war

Eben belde hij nog een keerEben rief er noch mal an
Maar hij vroeg alleen nog wanneerDoch er fragte nur noch wann
Hij zijn spullen kan ophalenEr seine sachen holen kann

En toen werd me pas duidelijkUnd da wurde mir erst klar
Hoe alleen ik plotseling wasWie sehr allein ich plötzlich war