Running

Rennen

Running

Je zingt voor mij, mijn vriend,You sing for me my friend,
Moedig en vol vertrouwen,Brave and confident,
En er is troost tussen jouw ademhalingen,And there is comfort between your breaths,
En ik gebruik mijn verstand om te helpen.And I use sense to help.

Maar wanneer de dagen onder mij,But when the days beneath me,
Schreeuwen in mijn heden,Scream into my present,
Moet ik altijd de race alleen rennen.I must always run the race on my own.

Jouw warmte ligt in mijn bed,Your warmth is in my bed,
Jouw stem boven de trap,Your voice above the stairs,
En dan het aanraken dat spijt met zich meebrengt,And then the touching that comes regret,
Wordt mijn genadezetel.Becomes my mercy chair.

Zelfs wanneer de zon brandt,Even when the sun is burning,
Redder in nood,Saving graces,
Moet ik altijd de race alleen rennen.I must always run the race on my own.

Oh, de ondergang en de geur,Oh the sinking and the scent,
Van elk redend woord.Of every saving word.
En de vernietiging van alle conventies,And the destruction of all convention,
En al het verknipte denken.And all corrupted thought.
Kruip in mijn kunst met hun nagelsDig their nails into my art
En instinct laat zien,And instinct shows,
Ik moet altijd de race alleen rennen.I must always run the race on my own.
Ik moet altijd de race alleen rennen.I must always run the race on my own.
Ik moet altijd de race alleen rennen.I must always run the race on my own.