Morgen Neem Ik Bloemen Voor Je Mee

Mañana te llevaré flores

Morgen Neem Ik Bloemen Voor Je Mee

No suelo ir mucho a la casaIk ga niet vaak meer naar het huis
Donde estás recluidaWaar jij bent opgenomen
Probablemente nada haya cambiadoD'r zal wel niets veranderd zijn
Pero mañana quiero irMaar morgen wil ik komen
Supongo que no te das cuentaJe zult, denk ik, wel niet beseffen
De que te observoDat ik naar je kijk
Mi amor, has sido por tantos añosMijn lief, je bent al zoveel jaar
Un cadáver no enterradoEen ongestorven lijk

Ahí yaces en una cama vegetandoDaar lig je in een bed te vegeteren
Tu mirada está vacía y nunca se dirige a míJe blik is leeg en wendt zich nooit naar mij
Tus manos yacen inmóviles sobre la colchaJe handen liggen roerloos op de sprei
Sin palabras, sin gestos, sin fuerza para defenderteGeen woord, geen wenk, geen kracht om je te weren
Debemos compartir esta vida los dosDit leven moeten wij maar zien te delen met z'n twee
Mañana te llevaré floresMorgen neem ik bloemen voor je mee

¿Recuerdas nuestro jardín?Weet je nog, die tuin van ons
Siempre disfrutabas trabajando en élJe was er altijd graag aan 't werk
En el rincón con más solIn 't hoekje met de meeste zon
Plantaste un rosalPlantte je een rozenperk
¿Recuerdas el dibujoWeet je nog, die tekening
En la ventana empañada de la cocina?Op het beslagen keukenraam
Un corazón con una flecha atravesándoloEen hartje met een pijl erdoor
Y debajo nuestro nombreEn daaronder onze naam
Ahora hay termopaneTja, nu zit er thermopane
Así que esa ventana ya no estáDus die ene ruit is weg
Pero las rosas siguen ahíMaar de rozen staan er nog
Eclipsadas por la enredaderaOverschaduwd door de heg

Te conozco, y conozco tu deseoIk ken je, en ik ken je wens
De no ser encerradaJe niet te laten kooien
Pero nunca te dieron la oportunidadMaar niemand gaf je ooit de kans
De completar tu muerteJe sterven te voltooien
La toga y el guardapolvo blancoDe toga en de witte jas
Te impidieron partirBeletten je te gaan
Implacablemente justosGenadeloos rechtvaardig
E inhumanamente humanosEn onmenselijk humaan

Este descanso sin paz durante añosDit jarenlange rusten zonder vrede
Esta vida en una tierra de nadie sombríaDit leven in een schimmig niemandsland
¿Quién detendrá esto alguna vez? ¿Quién estará de tu lado?Wie stopt dat ooit? wie staat er aan jouw kant
¿Quién se pregunta cuánto has sufrido?Wie vraagt zich af hoeveel je hebt geleden
¿Y qué más puedo ofrecerte que un cliché de amor?En wat heb ik je meer te bieden dan een lief cliche
Mañana te llevaré floresMorgen neem ik bloemen voor je mee

¿Vendrás en mis sueños quizás?Kom jij in m'n droom misschien
Diciéndome que debo hacer algoZeggen dat ik iets moet doen
Apareces cada nocheJij verschijnt me elke nacht
En una especie de visiónIn een soort van visioen
En medio del rosalMidden in het rozenperk
Yaces, con un rostro pálidoLig je, met een bleek gelaat
En un ataúd blancoIn een witte kist waarvan
Cuya ventana se empaña una y otra vezHet ruitje telkens weer beslaat
Luego veo que tu mano se mueveDan zie ik dat je hand beweegt
Dibujas en el vidrio opacoJe tekent op het matte glas
Un corazón, y luego una flecha atravesándoloEen hart, en dan een pijl erdoor
Y luego cuatro letras más: ayudaEn daarna nog vier letters: help

Veo la dirección que has elegidoIk zie de richting die jij hebt gekozen
Y yo, te apoyaré en la luchaEn ik, ik zal je steunen in de strijd
Hasta que te liberes de todas tus cadenasTot jij van al je boeien bent bevrijd
Te daré un ramo de rosas blancasIk geef je vast een bosje witte rozen
Como señal de mi sí ante tu mil veces noAls teken van mijn ja tegen het duizendvoudig nee
Mañana te llevaré floresMorgen neem ik bloemen voor je mee