I mi i nas dvoje

Jij en ik samen

I mi i nas dvoje

We hebben zo jarenlang geknoktPrkoseci tako godinama smjelim
We leefden met ons hart, simpele dagenZivjeli smo srcem jednostavne dane
En er was een lucht vol bloeiende sterrenI bilo je nebo rascvjetanih zvijezda
En een verre, uitdagende weg, jij en ik samen.I daleka jedna, izazovna cesta, I mi I nas dvoje.

In die wereld zijn er zoveel vreemde dingenI tom svijetu je to puno cudnih stvari
Misschien hebben we, schat, ons hart gegevenMi smo mozda duso dali srce svoje
Want we kenden zoveel woorden van liefdeJer toliko rijeci ljubavi smo znali
Maar hoe kan het dat we vandaag zo alleen zijn,Pa kako to danas da smo tako sami,
Jij en ik samen?I mi I nas dvoje?

Hoe kan het dat ik vandaagKako to da danas
Niet meer weetJa vise ne znam
Waar je bent, met wie je bent,Ni gdje si, ni s' kim' si,
Wat je denkt, wat je droomt?Sto mislis sto sanjas?
En niet alleen gedachtenI ne samo misli
En niet alleen dromenI ne samo snove
Ik weet nu niet meerJa sad' vise ne znam
Wat je jurk was.Ni haljine tvoje.

En wie heeft het recht om ons nu te oordelen,I ko ima pravo da nam sudi sada,
Als onze rivier in de zee is gestroomdKad' se rijeka, nasa, prelila u more
Waar zoveel eenzame schepen varenGdje tolike ladje usamljene plove
En zonder doel gaan, niet wetend van dromenI idu bez cilja, ne znajuc' za snove
Jij en ik samen.I mi I nas dvoje.

Hoe kan het dat ik vandaagKako to da danas
Niet meer weetJa vise ne znam
Waar je bent, met wie je bent,Ni gdje si, ni s' kim' si,
Wat je denkt, wat je droomt?Sto mislis sto sanjas?
En niet alleen gedachtenI ne samo misli
En niet alleen dromenI ne samo snove
Ik weet nu niet meerJa sad' vise ne znam
Wat je jurk was.Ni haljine tvoje.