Pabellón Séptimo (relato de Horacio)

Zevende Paviljoen (verhaal van Horacio)

Pabellón Séptimo (relato de Horacio)

Ik stik! God!¡Me asfixio! ¡Dios!
Ik denk aan mijn gezichtPienso en mi cara
Het brandt nu, mijn gezicht, God!Se está quemando, ahora, mi cara, ¡Dios!
Een explosieUna explosión
En de matrassen vangen vlam en we branden levendY los colchones se prenden fuego y nos quemamos vivos

Ik wil eruit, ik wil ontsnappenQuiero salir, quiero escapar
De deuren blijven op slotLas puertas siguen encerrojadas
Het paviljoen in een secondeEl pabellón en un segundo
Alles werd mistig en we zien niets meerSe nubló todo y ya no vemos nada más

Ik probeer omhoog te klimmen naar een raamPruebo trepar hasta un ventanal
Op zoek naar lucht en ze schieten me hardBuscando el aire y me balean fiero
Oudje, liefde, dochters en vriendinnenViejita, amor, hijas y amigas
Zoeken naar nieuws bij de deur, daar buitenBuscan noticias en la puerta, ahí fuera

Tijd later hoor ik nog steedsTiempo después, escucho aún
Het gekke geluid van de kloppersEl ruido loco de los paloteros
Zoeken naar losse tegelsBuscan así baldosas flojas
Waar we schatten en ellende verstoppenDonde escondemos tesoro y miserias

Arme ziel! Arme Cebolla¡Pobrecito! Pobre el Cebolla
Hij kon niet meer, sneed zijn keel door uit angstNo pudo más, se degolló por miedo
Niemand kan (ze kunnen mijn herinneringen niet wissen!)Nadie es capaz (¡no pueden borrar mis recuerdos!)
Niemand kan je doden in mijn zielNadie es capaz de matarte en mi alma

En zo geven ze je, zo breken ze jeY así te dan, así te quiebran
Zo nemen ze je van je, daar zonder meerAsí te dan por culo, allí sin más
Voor die keer kwam de Oude Oogstster naar mijPor esa vez, la Vieja Cosechera vino por mí
En wilde mijn leven niet kussenY no quiso besar mi vida

Ik ben gewond, ik ben verbrandEstoy herido, estoy quemado
Ik ga op een brancard door de SalaberryVoy en camilla por el Salaberry
Ik ga proberen me hier te gedragenVoy a tratar de hacer conducta aquí
Om te ontsnappen voordat mijn longenPara rajar antes que mis pulmones

Als er iets met mij gaat gebeurenSi va a pasar algo conmigo
Wil ik dat het in vrijheid is, daar buitenQuiero que sea en libertad, allá afuera

En niets meer, gewoon weg en niets meerY nada más, irme y nada más
Ik wil de sleutelring niet meer zienNo quiero ver más gruesa de llavero
Of de muur bekijken als de gang schreeuwtNi mirar la pared si el pasarela grita
Om kreten en geklaag te verbergenPara tapar quejidos y lamentos

Nooit meer!¡Ya nunca más!
Nooit meer!¡Ya nunca más!
En ik zal je nooit vergeten, Pablo, nooit!Y nunca ya voy a olvidarte, Pablo, ¡nunca!