Cien Días

Honderd Dagen

Cien Días

Als een nieuwe maan,Como una luna nueva,
als de metro van Madrid,como el metro de Madrid,
zwarte als een gaatjenegro como una cáries
of een studenten-september.o un septiembre estudiantil.
Als de zekerheid dat je niet van me droomt,Como la certeza de que no sueñas conmigo,
was dat café zo zwartnegro era aquel bar
waar de vervloekten zich verstoppendonde se esconden los malditos
van de ochtenden,de los amaneceres,
vande krantenbezorgers,de los repartidores de periódicos,
vande zonnestralen,de las agujas del sol,
vande liefde van de naaste.del amor del prójimo.
Daar vond ik haar.Allí la encontré.

Als een suïcider die zichComo un suicida asomado
over de afgrond leunt,al borde del precipicio,
verzamelt ze vervloekingenamontonando maldiciones
op de aluminium bar.sobre la barra de aluminio.
Haar ogen trildenTemblaba en sus ojos
van de rook van duizend sigarettenel humo de mil cigarros
die ze rookte met een kerelque fumó con un tipo
die haar had gekust,que la había besado,
haar een ochtend achterlietque la dejó una mañana
slapend tussen de duinen van zijn bed,dormida entre las dunas de su cama,
weg met een ander in de vroege ochtend.que se fue con otra una madrugada.
Zo vond ik haar.Así la encontré

Iemand vertelde me dat ze al honderd dagenAlguien me contó que llevaba cien días
opgesloten zat in dat café,encerrada en aquel bar,
om vuur of een aanwijzing vroegpidiendo fuego o alguna pista
om de weg te vindenque le ayudara a encontrar
naar het licht in het labyrint,la luz dentro del laberinto,
de kaart waar het verborgen is,el mapa donde está escondido,
de zee waar de beloftes branden,el mar donde arden las promesas,
waar je vaak schipbreuk leed.donde solías naufragar.

Honderd dagen zich verstoppen voor de grijzeCien días escondiéndose del gris
lucht van maart en zijn files,cielo de marzo y sus atascos,
mist inademend door haar neus,tragando niebla por la nariz,
dromend van jou in de toiletten,soñando contigo en los lavabos,
zwerend niet levend naar buiten te komen,jurando no salir con vida,
alle uitgangen verzegelend,sellando todas las salidas,
zoekend in een zee van ginbuscando en un mar de ginebra
een strand om op te stranden.una playa en la que encallar.

Ze kuste een glas volBesó una copa llena
met as, keek me aan,de cenizás, me miró,
ze gaf me de rook van haar handen,me dio el humo de sus manos,
ik rook het. In ruil vertelde ik haarlo fumé. A cambio yo
dat de stadle conté que la ciudad
op haar wachtte,la estaba esperando,
buiten regende het kamperfoelie,que afuera llovían madreselvas,
het zomer kwam eraan,que se acercaba el verano,
wat zou er van ons wordenque qué iba a ser de nosotros
als ze besloot niet met me mee te komen,si decidía no venir conmigo,
om naar buiten te gaan en de dageraadque saliera a desafiar
en zijn moordenaars uit te dagen.al alba y sus asesinos.
Zo sprak ik met haar.Así la hablé.

Ze glimlachte moe en verloren,Sonrió cansada y perdida,
opende haar blauwe mond.se abrió su boca azul.
Ze kuste opnieuw het glas,Besó de nuevo la copa,
vertrok en al haar lichtse marchó y toda su luz
werd verslonden door de deur van een toiletfue devorada por la puerta de un servicio
waar zielenloze vrouwen je naar de afgrond duwen.donde mujeres sin alma te empujan al precipicio.
Het zullen honderd en één dagen zijnSerán ciento un días
opgesloten in de duisternis van dit café,encerrada en la negrura de este bar,
ik ging de straat op en vergat te betalen.yo salí a la calle y olvide pagar.
En ik vertrok.Y me marché.