Traducción generada automáticamente

Pauvre Ruteboeuf
Jan De Wilde
Pauvre Ruteboeuf
Waar zijn de vrienden van weleer ?
Hield ik hen dan niet hoog in eer,
met heel mijn ziel ?
Maar een na een die mij ontviel.
Het moet de wind zijn of het weer.
Ook liefde gaat.
Wanneer de wind blaast uit het westen,
strooit hij de blaren en de besten -
't waait in mijn straat.
Zo ben ik hier alleen gebleven,
gelijk de bomen die nog leven -
maar zonder lover.
Zo zit ik hier nu oud en pover,
met enkel tegenspoed te over -
't is wintertijd.
Het past me niet u te verhalen,
hoe ik zo laag, zo diep kon dalen,
noch hoe ik lijd.
Waar zijn de vrienden van weleer ?
Hield ik hen dan niet hoog in eer,
met heel mijn ziel ?
Maar een na een die mij ontviel.
Het moet de wind zijn of het weer.
Ook liefde gaat.
Waar is het eind der tegenspoeden ?
Al waar ik mij voor had te hoeden,
heeft mij geschaad.
Met ledig hoofd en kranke leden,
en met wat mager brood gesneden
uit God zijn weelde -
Zo woon ik die zo naarstig speelde,
als de verschopte, blootgedeelde,
koud in mijn straat.
Wanneer de wind waait uit het westen,
strooit hij de blaren en de besten -
Zij zijn geweest.
Pobre Ruteboeuf
¿Dónde están los amigos de antaño?
¿No los tenía en alta estima,
con toda mi alma?
Pero uno a uno me abandonaron.
Debe ser el viento o el clima.
También el amor se va.
Cuando el viento sopla desde el oeste,
esparce las hojas y los mejores -
se lleva en mi calle.
Así es como me quedé solo aquí,
como los árboles que aún viven -
pero sin hojas.
Así que aquí estoy ahora viejo y pobre,
con solo desgracias por delante -
es tiempo de invierno.
No me corresponde contarles,
cómo pude caer tan bajo,
ni cómo sufro.
¿Dónde están los amigos de antaño?
¿No los tenía en alta estima,
con toda mi alma?
Pero uno a uno me abandonaron.
Debe ser el viento o el clima.
También el amor se va.
¿Dónde está el fin de las desgracias?
Todo aquello de lo que debía cuidarme,
me ha dañado.
Con la mente vacía y el cuerpo enfermo,
y con un poco de pan escaso
tomado de la abundancia de Dios -
Así vivo, quien jugaba con tanto ahínco,
como el despreciado, despojado,
frío en mi calle.
Cuando el viento sopla desde el oeste,
esparce las hojas y los mejores -
Ellos han pasado.



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Jan De Wilde y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: