Traducción generada automáticamente
Het interview
Jasperina de Jong
Het interview
De journaliste stond voor de deur om klokslag twee
Zoals was afgesproken door de telefoon
Hij was heel vriendelijk en aardig en gewoon
En niet veel ouder dan zijzelf, dus dat viel wel mee
Het was haar eerste interview
En het ontbrak haar nog aan moed
Ze dacht voortdurend: Wat ik doe
Is dat nou werkelijk goed?
Ik ben nog vrees'lijk onbelangrijk, dus waarom?
Maar ja, dat zeg je niet natuurlijk, dat is stom
Ze had twee liedjes mogen zingen voor de Tros
En nu een singeltje misschien bij Phonogram
De journalist vroeg hoe het allemaal zo kwam
En ze was stroef, maar na een tijdje kwam ze los
Hij had mooi haar, zo halflang
En hij was erg geint'resseerd
Ze was al heel gauw niet meer bang
Dat ze iets gek zei of verkeerd
Vlot gaf ze antwoord op de dingen die hij vroeg
En tegen vieren ging hij weg, hij wist genoeg
Toen kwam de dag: het interview stond in het blad
Er was een foto bij, die was beslist niet slecht
Ook stond er ongeveer wel wat ze had gezegd
En toch was er iets mee, al wist ze zelf niet wat
Ze dacht: het ligt misschien aan mij
Dat ik niet jubel van geluk
Temeer daar haar familie zei:
Kind, wat is dat een prachtig stuk
Jouw carriere is gemaakt, je bent beroemd
En dat gevoel in haar bleef vaag, en onbenoemd
Maar niet zo lang, toen zei een kennis heel begaan:
"Zeg, wat een smerig interview, je staat voor schut
Die vent beschrijft je als een levensgrote trut
Nou meid, dat ben je niet, dus trek het je niet aan"
Maar ach, helaas, dat deed ze wel
En ook al ging ze heus niet dood
Ze leefde weken in een hel
En nimmer zong ze meer een noot
Dat was niet erg misschien, het was geen groot talent
En of ze ooit iets had bereikt blijft onbekend
Ze had zich oov'rigens in een ding niet vergist:
De journalist die haar portret getekend had
Was inderdaad een lieve jongen, ja, een schat
Maar boven alles een uitstekend journalist
Al had hij dus succes genoeg
Het deed hem toch oprecht plezier
Toen een collega in de kroeg
Tegen hem zei, bij een glas bier:
"Ik heb gelachen, wat een geinig vraaggesprek"
En ja, dat was het ook, het was ontzettend gek
La entrevista
La periodista estaba en la puerta puntualmente a las dos
Como se había acordado por teléfono
Él era muy amable y simpático y normal
Y no mucho mayor que ella, así que no estaba mal
Era su primera entrevista
Y le faltaba valor
Pensaba constantemente: ¿Qué estoy haciendo?
¿Realmente está bien?
Soy bastante insignificante, entonces ¿por qué?
Pero claro, no se dice eso, es tonto
Le habían permitido cantar dos canciones para Tros
Y ahora tal vez un sencillo en Phonogram
El periodista preguntó cómo había llegado todo
Y ella estaba tensa, pero después de un rato se soltó
Tenía un cabello bonito, hasta los hombros
Y estaba muy interesado
Muy pronto dejó de tener miedo
De decir algo raro o equivocado
Respondió rápidamente a las preguntas que le hizo
Y alrededor de las cuatro se fue, ya sabía lo suficiente
Llegó el día: la entrevista estaba en la revista
Había una foto, que no estaba mal
También se mencionaba más o menos lo que había dicho
Y sin embargo, algo no estaba bien, aunque ella no sabía qué
Pensó: tal vez sea culpa mía
Que no esté emocionada de felicidad
Sobre todo porque su familia dijo:
Niña, qué artículo tan maravilloso
Tu carrera está hecha, eres famosa
Y ese sentimiento en ella seguía siendo vago, sin nombre
Pero no por mucho tiempo, entonces un conocido muy preocupado dijo:



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Jasperina de Jong y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: