Traducción generada automáticamente
Vreemd
Jenny Arean
Vreemd
Ze woonde in zo'n nieuwbouwwijk
De rondweg heette Groentela
Eerst kreeg je Snijboon, daarna Sla
Tenslotte kwam Radijsje
Hij had het op een briefje staan
Haar voornaam deed hem denken aan
Een langgestorven meisje
Een man liep voor hem uit op hem te lijken
Door net als hij bewust niet op te vallen
En schichtig naar de huisnummers te kijken
Want als we vreemd gaan, gaan we met zijn allen
Het tuinhek zwaaide vrolijk los
Hij voelde zich een veer zo licht
En viel languit op zijn gezicht
Over een kinderfietsje
Beschadigd kroop hij naar de deur
Een kind deed open met een hond
Die hem voorlopig aardig vond
Enfin, dat scheelde ietsje
Zij rende van de kamer naar de keuken
En riep: "Wat ben je vroeg" onder het hijgen
Hij dacht: "Haar ogen houên toch dat leuke"
Om niet meteen de tering in te krijgen
De kamer was vol corduroy
Alleen de muren wit en strak
Een spinnewiel, een letterbak
De planten tierden welig
Het kind kwam met een sprookjesboek
En wou, dat hij dat lezen ging
Hij voelde zich, heel plotseling,
Ontzettend overspelig
Op dat moment begon de hond te grommen
Hij reageerde duidelijk geschrokken
Helaas ontbrak haar man om "koest" te brommen
Want die was al naar zijn vriendin vertrokken
Om acht uur ging het kind naar bed
Zij nestelde zich in een stoel
Een grote golf van warm gevoel
Leek door zijn lijf te stromen
'Het gaat beginnen' dacht hij blij
Maar waar het ook aan liggen mocht
Aan haar of aan haar huisgedrocht
Het wou er niet van komen
Soms was het net of ze hem amper hoorde
En de gesprekken wilden maar niet vlotten
Vandaar dat hij besloot: "Weg met die woorden"
Hij was gekomen voor de daad tenslotte
Toen hij haar in zijn armen nam
Riep zij: Hè, toe nou!" en meteen
Beet hem die rothond in zijn been
Het bloed liep in zijn schoenen
Zo werd zijn laatste uur gedoofd
Ondanks gestotter van haar kant
En vele meters snelverband
Viel niks meer te verzoenen
Zij bracht hem naar de deur en beiden zwegen
De hond stond nog een beetje na te kauwen
Licht kreupelend verdween hij in de regen:
Typisch een man, van wie geen hond wou houen
Extraño
Vivía en una urbanización nueva
La rotonda se llamaba Groentela
Primero tenías Judía Verde, luego Lechuga
Finalmente llegaba Rábanito
Él lo tenía anotado en un papel
Su nombre le recordaba
A una chica fallecida hace mucho
Un hombre caminaba delante de él, pareciéndose a él
Al igual que él, conscientemente no destacaba
Y miraba furtivamente los números de las casas
Porque cuando engañamos, lo hacemos todos juntos
La puerta del jardín se abrió alegremente
Se sintió ligero como una pluma
Y cayó de bruces al suelo
Sobre una bicicleta de niño
Herido, se arrastró hacia la puerta
Un niño abrió con un perro
Que por ahora le pareció amigable
En fin, eso ayudó un poco
Ella corrió de la sala a la cocina
Y exclamó: '¡Qué temprano llegas!' entre jadeos
Él pensó: 'Sus ojos aún mantienen esa chispa'
Para no enfermarse de inmediato
La habitación estaba llena de pana
Solo las paredes blancas y lisas
Una rueca, un mueble de letras
Las plantas crecían exuberantes
El niño trajo un libro de cuentos
Y quería que él lo leyera
De repente, se sintió
Terriblemente adúltero
En ese momento el perro comenzó a gruñir
Él claramente se asustó
Lamentablemente, su esposo no estaba para decir 'quieto'
Porque ya se había ido con su amante
A las ocho el niño se fue a la cama
Ella se acomodó en una silla
Una gran ola de calor
Parecía recorrer su cuerpo
'Está por comenzar', pensó feliz
Pero sea por ella o por su monstruo doméstico
No sucedió nada
A veces parecía que apenas lo escuchaba
Y las conversaciones no fluían
Por eso decidió: 'Fuera con esas palabras'
Después de todo, había venido por el acto
Cuando la abrazó
Ella exclamó: '¡Ay, por favor!' y al instante
Ese maldito perro le mordió en la pierna
La sangre le llegaba a los zapatos
Así se apagó su última hora
A pesar de los balbuceos de ella
Y muchos metros de vendaje rápido
Ya no había nada que reconciliar
Ella lo llevó a la puerta y ambos guardaron silencio
El perro aún masticaba un poco
Cojeando ligeramente, desapareció bajo la lluvia:
Típico de un hombre al que ningún perro quería seguir
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Jenny Arean y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: