Dappere Nieuwe Wereld

Brave New World

Het is een soort blauwe melancholieShì yīzhǒng lán sè de āichóu
Ik word wakker op een verlaten aardeWǒ xǐng zài huāngliáng dì dìqiú
New York ligt aan de kust van de zeeNiǔyuē zài hǎidǐ de jiǎoluò
Zonlicht verandert het land in woestijnYángguāng bǎ dàdì biàn shāmò

De geur veranderde, mensen begonnen te lijdenBiànle wèidào rénmen cái kāishǐ āidào
De lucht is vol met een goede geurFèngcì de shì kōngqì hěn hǎo
Rook zweeft stilletjes in het waterYāncōng zài shuǐ lǐ wúshēng piāoyáo
Mensen rennen voor hun derde maaltijdMéiliǎo qíngdiào rénmen wèi sān cān bēnpǎo

Alle liefde en haat zijn in zelfzucht verstriktYīqiè de ài hèn dōu zài zì xún fánnǎo
Nieuwe aarde, zo noemen ze hetXīn dìqiú tāmen zhème jiào
Op hun gezichten geen lach, alleen een vreemde toonLiǎn shàng méiyǒu xiào shuōzhe yīkǒu mòshēng qiāngdiào
Nieuwe aarde, ze zijn zo trotsXīn dìqiú tāmen hěn jiāo’ào

Kennis is een schaduw, nutteloos en verlorenZhīshì yǎnshén yǒuyì wúyì de táo
Nieuwe aarde, sterren zijn zo felXīn dìqiú xīngxīng hěn shǎnyào

Ver weg is de zee altijd een rechte lijnYáoyuǎn hǎI píngmiàn zǒng shì yītiáo zhíxiàn dāndiào
Nieuwe aarde komt nooit meer terugXīn dìqiú yǒngyuǎn huí bù dào
Dat jaar, dat jaar, het vergeten eilandNà yī nián nà nián bèi yíwàng de xiǎodǎo

Grijze aarde is zo dorHuīsè de tǔdì hěn kūzào
Mensen vervelen zich met hun plezierRénmen de yú lè hǎo wúliáo
Draaiend, draaiend, eindeloos draaien, dan vallen ze omZhuànquān quān bù tíng zhuànquān quān ránhòu shuāI dǎo
De horizon springt, de horizon fluistert een gebedDìpíngxiàn tiàowàng dìpíngxiàn mòmò qídǎo

Geen storm is goedMéiyǒu jùfēng jiù hǎo
Nieuwe aarde, ze kunnen niet rennenXīn dìqiú tāmen pǎo bùliǎo
Als een schaduw die altijd maar doorgaat tot de oudeXiàng shìgè quāntào zhī néng yōng yōng lùlù dào lǎo
Nieuwe aarde, hun verouderingXīn dìqiú tāmen de jiānláo

Kennis is een schaduw, moeilijk te verjagenZhīshì yǎnshén bēishāng nányǐ qùdiào
Nieuwe aarde komt van ver, zo slechtXīn dìqiú cóngtóu lái yī zāo
Verleden fouten kunnen niet steeds herhaald wordenGuòqù de cuòwù bùnéng yīzhí chóng tán lǎodiào
Nieuwe aarde, ik wil echt terugXīn dìqiú wǒ què xiǎng huí dào

Dat jaar, dat jaar, het vergeten eilandNà yī nián nà nián bèi yíwàng de xiǎodǎo
Nieuwe aarde, zo noemen ze hetXīn dìqiú tāmen zhème jiào
Op hun gezichten geen lach, alleen een vreemde toonLiǎn shàng méiyǒu xiào shuōzhe yīkǒu mòshēng qiāngdiào
Nieuwe aarde, ze zijn zo trotsXīn dìqiú tāmen hěn jiāo’ào

Kennis is een schaduw, nutteloos en verlorenZhīshì yǎnshén yǒuyì wúyì de táo
Nieuwe aarde, sterren zijn zo felXīn dìqiú xīngxīng hěn shǎnyào
Ver weg is de zee altijd een rechte lijnYáoyuǎn hǎI píngmiàn zǒng shì yītiáo zhíxiàn dāndiào
Nieuwe aarde komt nooit meer terugXīn dìqiú yǒngyuǎn huí bù dào
Dat jaar, dat jaar, het vergeten eilandNà yī nián nà nián bèi yíwàng de xiǎodǎo