Elegía

Elegie

Elegía

In Orihuela, jouw dorp en het mijneEn Orihuela, su pueblo y el mío
Is Ramón Sijé als een bliksemschicht gestorvenSe me ha muerto como del rayo Ramón Sijé
Die ik zo liefhadA quien tanto quería

Ik wil huilend de tuinman zijnYo quiero ser llorando el hortelano
Van de aarde die je bewoont en bewerktDe la tierra que ocupas y estercolas
Zielgenoot, zo vroegCompañero del alma, tan temprano

Voedend de regen, schelpenAlimentando lluvias, caracolas
En organen mijn pijn zonder instrumentY órganos mi dolor sin instrumento
Voor de moedeloze klaprozenA las desalentadas amapolas

Ik geef je hart als voedselDaré tu corazón por alimento
Zoveel pijn verzamelt zich in mijn zijTanto dolor se agrupa en mi costado
Dat het zelfs mijn adem doet pijnigenQue por doler me duele hasta el aliento

Een harde klap, een ijzige klapUn manotazo duro, un golpe helado
Een onzichtbare en dodelijke houwUn hachazo invisible y homicida
Een brute duw, heeft je neergehaaldUn empujón brutal, te ha derribado

Er is geen grotere ruimte dan mijn wondNo hay extensión más grande que mi herida
Ik huil om mijn ongeluk in zijn samenhangLloro mi desventura en sus conjuntos
En voel meer jouw dood dan mijn levenY siento más tu muerte que mi vida

Ik loop over de resten van dodenAndo sobre rastrojos de difuntos
En zonder warmte van iemand en zonder troostY sin calor de nadie y sin consuelo
Ga ik van mijn hart naar mijn zakenVoy de mi corazón a mis asuntos

Vroeg heeft de dood zijn vlucht genomenTemprano levantó la muerte el vuelo
Vroeg is de dageraad opgestaanTemprano madrugó la madrugada
Vroeg rolt het over de grondTemprano está rodando por el suelo

Ik vergeef de verliefde dood nietNo perdono a la muerte enamorada
Ik vergeef het onoplettende leven nietNo perdono a la vida desatenta
Ik vergeef de aarde niet, noch het nietsNo perdono a la tierra, ni a la nada

In mijn handen hef ik een storm opEn mis manos levanto una tormenta
Van stenen, bliksems en schreeuwende bijlenDe piedras rayos y hachas estridentes
Dorstig naar rampen en hongerigSedienta de catástrofes y hambrienta

Ik wil de aarde met mijn tanden omwoelenQuiero escarbar la tierra con los dientes
Ik wil de aarde stukje voor stukje verwijderenQuiero apartar la tierra parte a parte
Met droge en hete betenA dentelladas secas y calientes

Ik wil de aarde ontginnen tot ik je vindQuiero minar la tierra hasta encontrarte
En je edele schedel kussenY besarte la noble calavera
En je bevrijden en je terugbrengenY desamordazarte y regresarte

En je zult terugkeren naar mijn tuin en mijn vijgenboomY volverás a mi huerto y a mi higuera
Over de hoge steigers van de bloemenPor los altos andamios de las flores
Zal je ziel als een bij fladderenPajareará tu alma colmenera

Van engelachtige was en arbeidDe angelicales ceras y labores
Zal je terugkeren naar het gezang van de traliesVolverás al arullo de las rejas
Van de verliefde boerenDe los enamorados labradores

Je zult de schaduw van mijn wenkbrauwen opvrolijkenAlegrarás la sombra de mis cejas
En je bloed zal aan elke kant gaanY tu sangre se irá a cada lado
Strijdend met je vriendin in de bijenDisputando tu novia en las abejas

Jouw hart, al versleten fluweelTú corazón ya terciopelo ajado
Roep naar een veld van schuimende amandelenLlama a un campo de almendras espumosas
Mijn hebzuchtige stem van een verliefdeMi avariciosa voz de enamorado

Naar de gevleugelde zielen van de rozenA las aladas almas de las rosas
Van de amandelboom van room vraag ik jeDel almendro de nata te requiero
Dat we over veel dingen moeten pratenQue tenemos que hablar de muchas cosas

Zielgenoot, zielgenootCompañero del alma, compañero