Vagabundear

Zwerver

Vagabundear

Ik ben het zat om het zat te zijn, ik ben moe van het vragen aan de wereld waarom en waarom. De Roos van de Winden zal me helpen en vanaf nu zul je me zien zwerven, tussen de lucht en de zee. Zwerven. Als een komeet van riet en papier, zal ik achter een wolk aan gaan, om trouw te zijn aan de bergen, de rivieren, de zon en de zee. Aan hen die me het werkwoord liefhebben hebben geleerd. Ik ben een houtduif, laat me met rust. Ik voel me nergens vreemd, waar er vuur en wijn is, daar is mijn thuis.Harto ya de estar harto, ya me cansé de preguntarle al mundo por qué y por qué. La Rosa de los Vientos me ha de ayudar y desde ahora vais a verme vagabundear, entre el cielo y el mar. Vagabundear. Como un cometa de caña y de papel, me iré tras una nube, pa' serle fiel a los montes, los ríos, el sol y el mar. A ellos que me enseñaron el verbo amar. Soy palomo torcaz, dejadme en paz. No me siento extranjero en ningún lugar, donde haya lumbre y vino tengo mi hogar.
En om niet te vergeten wie ik was, draag ik mijn vaderland en mijn gitaar in mij, de een is sterk en trouw, de ander een stuk papier. Huil niet omdat ik niet ga blijven, je gaf me alles wat je kon geven. De schaduw die in de namiddag op een muur valt en de wijn die me helpt mijn dorst te vergeten. Wat kan een vrouw nog meer bieden... Het is prachtig om te vertrekken zonder afscheid te nemen, sereen de blik, vast de stem. Als je me echt zoekt, zul je me vinden, de weg is lang om achterom te kijken. Wat maakt het uit, wat maakt het uit, hier of daar...Y para no olvidarme de lo que fui mi patria y mi guitarra las llevo en mí, Una es fuerte y es fiel, la otra un papel. No llores porque no me voy a quedar, me diste todo lo que tú sabes dar. La sombra que en la tarde da una pared y el vino que me ayuda a olvidar mi sed. Que más puede ofrecer una mujer... Es hermoso partir sin decir adiós, serena la mirada, firme la voz. Si de veras me buscas, me encontrarás, es muy largo el camino para mirar atrás. Qué más da, qué más da, aquí o allá...