Penélope

Penélope

Penélope

Penélope, met haar bruine leren tasPenélope, con su bolso de piel marrón
En haar hakken en haar zondagse jurkY sus zapatos de tacón y su vestido de domingo
Penélope zit op een bank op het perronPenélope se sienta en un banco en el andén
En wacht op de eerste trein terwijl ze met haar waaier zwaaitY espera que llegue el primer tren meneando el abanico

Ze zeggen in het dorp dat een reizigerDicen en el pueblo que un caminante
Zijn klok stopte op een lentedagParó su reloj una tarde de primavera

Vaarwel mijn lief, huil niet om mijAdiós amor mío no me llores
Ik kom terug voordat de bladeren van de wilgen vallenVolveré antes que de los sauces caigan las hojas
Denk aan mij, ik kom terug voor jouPiensa en mí volveré por ti

Arme ziel, je kinderklok is stil blijven staanPobre infeliz se paró tu reloj infantil
Op een sombere aprildag toen je minnaar vertrokUna tarde plomiza de abril cuando se fue tu amante
De laatste bloem verwelkte in jouw tuinSe marchitó en tu huerto hasta la última flor
Er is geen wilg op de Hoofdstraat voor PenélopeNo hay un sauce en la calle Mayor para Penélope

Penélope, treurig van het wachtenPenélope, tristes a fuerza de esperar
Haar ogen lijken te stralenSus ojos parecen brillar
Als een trein in de verte fluitsi un tren silba a lo lejos
Penélope ziet ze één voor één voorbijrijdenPenélope uno tras otro los ve pasar
Kijkt naar hun gezichten, hoort ze praten, voor haar zijn het poppenMira sus caras, les oye hablar, para ella son muñecos

Ze zeggen in het dorp dat de reiziger terugkwamDicen en el pueblo que el caminante volvió
Hem vond haar op haar groene dennenbankLa encontró en su banco de pino verde

Hij riep: Penélope, mijn trouwe liefde, mijn rustLa llamó: Penélope mi amante fiel, mi paz
Stop met dromen weven in je hoofdDeja ya de tejer sueños en tu mente
Kijk naar mij, ik ben je liefde, ik ben terugMírame, soy tu amor, regresé

Ze glimlachte met ogen vol van gisterenLe sonrió con los ojos llenitos de ayer
Haar gezicht en huid waren niet zoNo era así su cara ni su piel
Jij bent niet degene op wie ik wachtTú no eres quien yo espero

En ze bleef zitten met de bruine leren tasY se quedó con el bolso de piel marrón
En haar hakjes, zittend op het stationY sus zapatitos de tacón sentada en la estación