Le Llamaban Loca

Ze Noemden Haar Gek

Le Llamaban Loca

De wereld was alleen van ons tweeEl mundo fue solo de los dos
En voor ons tweeY para los dos
Ons thuis en wat wolken gekleurd door de zonSu hogar y unas nubes teñidas al sol
In hun blikken liefdeEn sus miradas amor
In hun antwoorden jaEn sus respuestas si
En voor hun pijn, één enkel eindeY para su dolor, un solo fin

Hij ging wegEl se fue
Met zijn haren geverfd in grijsLos cabellos pintados de gris
Zij stopte met het verzorgen van de bloemen in de tuinElla dejo de cuidar las flores del jardín
En ze zei komY le decía ven
We moeten levenTenemos que vivir

En de jongens uit de buurtY los muchachos del barrio
Noemden haar gekLe llamaban loca
En een paar mannen in het witY unos hombres vestidos de blanco
Zeiden komLe dijeron ven
En zij schreeuwde, nee meneer, dat zien jullieY ella gritó, no señor ya lo ven

Ik ben niet gekYo no estoy loca
Ik was gisteren gek, maar dat was om de liefdeEstuve loca ayer, pero fue por amor
En de jongens uit de buurtY los muchachos del barrio
Noemden haar gekLe llamaban loca

In het ziekenhuisEn el hospital
Op een bank in de zonEn un banco al sol
Kun je haar zienSe la puede ver
Glimlachen terwijl ze naar haar oude horloge kijktSonreír consultando su viejo reloj
Denkt dat hij zal komenPensando que ha de venir
Degene die vertrokAquel que se marchó
En haar hart met zich meenamY se llevó con él su corazón

Hij zal niet komenNo vendrá
Hij wacht op haar in zijn wolken in de zonÉl la espera en sus nubes al sol
In die wereld die gisterenEn ese mundo que ayer
Slechts van ons twee wasTan solo fueron dos
In die wereld waar de liefde triomfeerdeEn ese mundo que triunfó el amor