El Caporal y El Espanto

De Caporal en het Spook

El Caporal y El Espanto

Het was een nacht zonder maan, de winters van meiQue fue una noche sin luna, inviernos del mes de mayo
Er waaide een angstige bries, die de vlakte deed bevriezenCorría una brisa de espanto, de esas que hielan al llano
Je hoorde in de fluisteringen, geklaag en een lang geweenSe escuchaba en los murmullos, quejidos, y un llanto largo
Het bracht in zijn handen de ziel van een veroordeeldeVenía trayendo en las manos el ánima de un condenado
Het was de duistere bliksem, zijn metgezel en bondgenootEra el tenebroso rayo, su compañero y aliado
Zelfs de stieren loeiden van angst en waren bevangenHasta los toros pitaban de temor y acobardados
En het pad verdween in de dichtstbijzijnde bossenY el atajo se perdía en el monte mas cercano
En de zwarte kaaiman van de nipa zocht onderdak in een plasY el caimán negro del nipa se refugiaba en un charco
"Heb je de man gezien?", ik weet het, en ik heb niet getwijfeld"Camara y usted vió el macho?", yo lo se, y no lo he dudao
Want mannen zijn mannen, de geschiedenis heeft het bewezenPor que los hombres son hombres la historia lo ha demostrado
Ze staan tegenover de wrede wereld, of ze schieten elkaar neerSe enfrentan al mundo cruel, o se matan a balazos
Maar vechten met de doden, dat heb ik alleen in mijn vlakte gezienPero pelear con los muertos, solo se ha visto en mi llano
Het verhaal dat ik vertel, hebben velen al gehoordEl cuento que les relato ya muchos lo han escuchado
En ze vereren de llanero die de veroordeelde uitdaagdeY veneran al llanero que desafió al condenado
In een nacht zonder maan, de winter van mei,En una noche sin luna invierno del mes de mayo,
Zonder andere wapens dan de moed en de eer van een christenSin mas armas que el valor y el honor de ser cristiano
Llaneros uit de omgeving, weinigen kwamen naar de ranchLlaneros de los contornos pocos llegaban al hato
Waar vandaag de legende van de caporal en het spook woont.Donde habita hoy la leyenda del caporal y el espanto.
Hoewel velen bleven om te bewijzen wat verteld werdAunque muchos se quedaron para probar lo contado
Weinig hielden de nacht vol en ze bestegen hun paardenNinguno aguanto la noche y montaban sus caballos
Zeggen de mensen die die tijden hebben meegemaaktDicen los que vivieron aquellos tiempos pasados
Dat in tijden van werk de kuddes zich schrokkenQue en épocas de trabajo se espantaban los rebaños
En er verscheen op de vlakte een lange, sterke manY aparecía en la llanura un hombre negro y bien alto
Die een lach liet horen die zelfs de dapperste deed bevenSoltando una risotada que acobardaba al mas guapo
Don Marcelino vertelt me, dat op een zomeravondMe cuenta Don Marcelino, que una noche de verano
Hij door de Sabana liep en hoorde dat ze zongenSe paseaba en la Sabana y oyó que estaban cantando
Toen hij bij een moeras kwam, zag hij het spook galopperenAl llegar a un morichal vio galopar al espanto
Dat, spuwend vuur, zich verwijderde over de vlakteQue vomitando candela se alejaba por el llano
De blonde José Amalio, zijn geduld raakte opEl catire José Amalio, su paciencia iba agotando
Een man van sterke moed, nooit was hij bang gemaaktHombre de recio valor nunca lo habían asustado
De arbeiders hielden niet op, ook al werden ze goed betaaldNo le paraban los peones aunque fueran bien pagados
En niemand durfde de paden te verkennenY ninguno se atrevía a sabanear los atajos
"Vervloekt die dode die ze de veroordeelde noemen"Maldito ese piaso e muerto al que llaman condenao
Ik ga hem alleen zoeken, ik ga hem een kogel gevenMe voy a buscarlo solo le voy a pegá un balazo
Die klootzak denkt dat ik een geschrokken haan benEse jodio tá creyendo que he sido gallo espueliao
Maar met mij zal hij het niet overleven, ik stuur hem naar de hel"Pero conmigo se juñe lo voy a manda al carajo"
En vastberaden ging de man op zijn kastanjebruine paardY bien resuelto iba el hombre en su caballo castaño
Hij droeg in zijn patroonhouder, het kruis, het teken van de christenLlevaba en su cartuchera, la cruz señal del cristiano
Op de rand van zijn hoed de beschermheilige van de vlakteEn la copa de su sombrero la virgen patrona del llano
En op zijn lippen de woorden van Florentino en de duivelY en sus labios de coplero a Florentino y el diablo
"Spook van de vlakte, die zelfs de dapperste doet beven""Espanto de la llanura que acobardas al más guapo"
Dat waren zijn woorden, toen hij bij die verbrande plek kwamEsas fueron sus palabras, al llegar a aquel quemado
"Ik kom je uitdagen, zoals je wilt, veroordeelde"Vengo a buscarte pelea, como quieras condenao
Ik ben een tijger die in de Sabana nooit is ingesloten"Soy tigre que en la Sabana nunca lo han acorralao"
Het was precies twaalf uur, de vlakte was bangSerían en punto las doce, el llano estaba asustado
De lucht was donker en dreigendEl cielo con su negrura se mostraba encapotado
Het hinniken van een beest, kondigde de nieuwkomer aanEl relincho de una bestia, anunció al recién llegado
Terwijl een lach het stilzwijgen van de vlakte verbrakMientras que una risotada rompía el silencio del llano
De lucht beefde, een donder vulde de ruimteEl cielo se estremeció un trueno lleno el espacio
En een woeste storm met bliksem en donderslagY una tempestad furiosa con relámpagos y rayos
Spuwde brandend vuur en bedekte de veroordeeldeVomitó fuego candente cobijando al condenado
Want daar, in de donkere nacht, had een man hem uitgedaagdPor que allá, en la oscura noche un hombre lo ha desafiado
"Wat wil je van mij?", vroeg dat spook"¿Qué es lo que quieres de mi?", le preguntó aquel espanto
"Als je met me wilt vechten, maak je klaar, José Amalio"Si quieres pelear conmigo alistate José Amalio
Want ik ga je laten zien dat er voor mij geen mens isPor que voy a demostrarte que para mi no hay humano
Die het waagt me uit te dagen in deze, jouw immense vlakte"Que se atreva a desafiarme en este, tu inmenso llano"
"Haha, maak je maar klaar, neef", antwoordde José Amalio"Jajaja, acomódese cuñao", le contestó José Amalio
"Ik ben niet bang voor schaduwen, en met licht ben ik niet bang"A mi no me asustan sombras ni con luces me acobardo
Ik ben zoals Florentino die de duivel een pak slaag gafYo soy como Florentino que le dió paliza al diablo
Ik heb de Maagd van Carmen, vast aan mijn scapulier"Traigo a la Virgen del Carmen, prendida a mi escapulario"
Er klonken schoten, vier knallen waren te horenSe escucharon unos tiros, se oyeron cuatro balazos
Vier kruisen doofden het vuur van de veroordeeldeCuatro cruces que apagaron el fuego del condenado
En twee ruiters met woede stortten zich op elkaarY dos jinetes con furia que entre si se abalanzaron
Verdedigend de rechten om te heersen in de vlakteDefendiendo los derechos de comandar en el llano
De storm was voorbij, er was een heilige stilteSe acabo la tempestad hubo un silencio sagrado
De dageraad begon, het gekraai van de hanen was te horenComenzó la madrugada, se oyó el cantar de los gallos
En een bries verdween de geur van verbrand zwavelY una brisa disolvía el olor a azufre quemado
Terwijl daar, zonder bewustzijn, José Amalio lagMientras que allá, sin sentido se encontraba Jose Amalio
De vlakte wekte hem, met een betoverend concertEl llano lo despertó, con un concierto embrujado
En de ochtenddauw streelde zijn lippenY el rocío de la mañana sus labios acariciaba
De ziel van de veroordeelde zou nooit meer terugkerenYa no volvería jamás el alma del condenado
De moed van een llanero had het kwaad overwonnen.La valentía de un llanero al mal había derrotado