Someday, The Boy (그때 그 아인)

Ooit, De Jongeman

Someday, The Boy (그때 그 아인)

Ooit, de dag was lang
길었던 하루 그림잔
gireotdeon haru geurimjan
Zou de pijn nog steeds rondzwerven?
아직도 아픔을 서성일까
ajikdo apeumeul seoseong-ilkka
Als ik stil wacht en kijk
말없이 기다려 보면
mareopsi gidaryeo bomyeon
Kom je naar me toe, alsof je gaat vallen
쓰러질 듯 내게 와 안기는데
sseureojil deut naege wa an-gineunde

De verdrietige herinneringen in mijn hart
마음에 얹힌 슬픈 기억은
ma-eume eonhin seulpeun gieogeun
Kun je niet wissen met de tranen die ik heb vergoten
쏟아낸 눈물로는 지울 수 없어
ssodanaen nunmulloneun jiul su eopseo
Waar moet ik beginnen met wissen?
어디서부터 지워야 할까
eodiseobuteo jiwoya halkka
Alleen een lege lach blijft over
허탈한 웃음만이
heotalhan useummani

De scherpe herinneringen die in mijn borst zijn gegrift
가슴에 박힌 선명한 기억
gaseume bakin seonmyeonghan gieok
Gezichten die voorbijflitsen, alsof ze me uitlachen
나를 비웃듯 스쳐 가는 얼굴들
nareul biutdeut seuchyeo ganeun eolguldeul
Als ik mijn hand uitsteek, zo ver weg
잡힐 듯 멀리 손을 뻗으면
japil deut meolli soneul ppeodeumyeon
Blijven alleen mijn gebroken dromen achter
달아나듯 조각난 나의 꿈들만
daranadeut jogangnan naui kkumdeulman

Alsof ik op een tweesprong sta
두 갈래 길을 만난 듯
du gallae gireul mannan deut
Staar ik een tijdlang in de leegte
멍하니 한참을 바라보다
meonghani hanchameul baraboda
Iets dat me leidt
무언가 나를 이끌던
mueon-ga nareul ikkeuldeon
Als ik om me heen kijk, hoor ik een stem
목소리에 한참을 돌아보면
moksorie hanchameul dorabomyeon

Elke voorbijgegane moment is als een kind
지나온 모든 순간은 어린
jinaon modeun sun-ganeun eorin
Dat alleen maar verdriet met zich meedraagt
슬픔만 간직한 채 커버렸구나
seulpeumman ganjikan chae keobeoryeotguna
Die nacht dat ik alleen in slaap viel
혼자서 잠들었을 그 밤도
honjaseo jamdeureosseul geu bamdo
Draag ik de pijn met me mee
아픔을 간직한 채
apeumeul ganjikan chae

De tijd heeft me al grootgebracht
시간은 벌써 나를 키우고
siganeun beolsseo nareul kiugo
En zegt dat ik nu de wereld in moet gaan
세상 앞으로 이젠 나가 보라고
sesang apeuro ijen naga borago
De ik van gisteren zal me vragen
어제의 나는 내게 묻겠지
eoje-ui naneun naege mutgetji
Of ik gelukkig genoeg ben om te lachen
웃을 만큼 행복해진 것 같냐고
useul mankeum haengbokaejin geot gannyago

Totdat de hongerige verlangens
아직 허기진 소망이
ajik heogijin somang-i
Volledig vervuld zijn
가득 메워질 때까지
gadeuk mewojil ttaekkaji

De tijd heeft me al grootgebracht
시간은 벌써 나를 키우고
siganeun beolsseo nareul kiugo
En zegt dat ik nu de wereld in moet gaan
세상 앞으로 이젠 나가 보라고
sesang apeuro ijen naga borago
De ik van gisteren zal me vragen
어제의 나는 내게 묻겠지
eoje-ui naneun naege mutgetji
Of ik gelukkig genoeg ben om te lachen
웃을 만큼 행복해진 것 같냐고
useul mankeum haengbokaejin geot gannyago
Heel ver in de toekomst, die jongeman
아주 먼 훗날 그때 그 아인
aju meon hunnal geuttae geu ain
Zou hij alles hebben wat hij altijd heeft gedroomd?
꿈꿔왔던 모든 걸 가진 거냐고
kkumkkwowatdeon modeun geol gajin geonyago