Tágas Vizeken

Op Ruime Wateren

Tágas Vizeken

op ruime waterentágas vizeken
zeil ik wegelevezek
boos is het oppervlak, de golven zullen me bedekkenharagos a felszín, hulláma majd betemet
laat de aarde oordelen, en de mens als hij wilítéljen a föld, s az ember ha akar
het is een fata morgana, wat de grafheuvel bedektdélibáb mind, amit majd a sírhant betakar
ik zoek niet meernem keresem már
naar woordena szavakat
het is mooi aan de wereld, omdat ik weet dat jij erin bentattól szép a világ, hogy tudom, hogy benne vagy
een stem weerklinkt in jou en in mij klinkt een andere toonaz egyik benned cseng és bennem zeng egy másik hang
en laten we het zo, dat God ook een lied uit ons schrijftés hagyjuk, ahogy isten ír belőlünk is egy dalt
dat de dood alles oogst, waar geen liefde in ishogy a kaszás arat mindent, miben nincsen szerelem
mijn hart wordt gewogen op een lichte balanspihesúlyú mérlegen méri meg a szívem
in de ketens van aardse lasten kan ik daar niet heenföldi terhek láncaiban nem vihet oda
voor lichte vleugels opent de hemel zijn poortkönnyű szárnyak előtt tárul az ég kapuja

landen verdwijnenországok eltűnnek
als ze geboren zijn, eindigt alles in het grafha szülték, sírban végzi mind
de tijd glijdt wegaz idő elúszik
maar er is wat niet vergaatde van mi nem múlik
werelden verdwijnenvilágok megszűnnek
sterren vallen, waar de aarde en de lucht samensmeltencsillagok hullnak, hol a föld s az ég egybeolvad
maar jij bent eeuwig in mijde te bennem örök vagy

onder de oneindigheida végtelen alatt
omarmen we elkaarölelünk
terwijl we druppels zijn die op het strand geworpen wordenmíg tengerpartjára vetett vízcseppek lehetünk
jij bent het helderste, de andera fényesebb te vagy, a másik
ik ben datén vagyok az
tot de zee me terugroeptamíg vissza nem kér a tenger
en het strand me weergeefts vissza nem ad a part

en waar onze padenés ahol útjaink
uit elkaar lopenszétszaladnak
overleeft degene die het vergankelijke loslaattúléli a mulandót ki elengedi azt
als je geen afscheid neemt van wat moetha nem int búcsút annak minek
gaanmennie kell
wordt het een gevangenisannak tömlöcévé lesz az
totdat het niet meer vasthoudtamíg nem ereszti el

maar waar komt het geloof vandaan?de miből van a hit?
en de wil?s az akarat?
zie, ze kunnen ons scheiden onder valse grenzen van bloednézd elszakíthatják vérink hamis határok alatt
maar onze wieg is de oneindige luchtám bölcsőnk végtelen égbolt
geen hand kan bereikenkéz nem érheti fel
wat bij elkaar hoort, mensami összetartozik, ember
kan niet gescheiden wordennem szakíthatja el
want de dood oogst allesmert a kaszás arat mindent
waar geen liefde in ismiben nincsen szerelem
mijn hart wordt gewogen op een lichte balanspihesúlyú mérlegen méri meg a szívem
in de ketens van aardse lasten kan ik daar niet heenföldi terhek láncaiban nem vihet oda
voor lichte vleugels opent de hemel zijn poortkönnyű szárnyak előtt tárul az ég kapuja

landen verdwijnenországok eltűnnek
als ze geboren zijn, eindigt alles in het grafha szülték, sírban végzi mind
de tijd glijdt wegaz idő elúszik
maar er is wat niet vergaatde van mi nem múlik
werelden verdwijnenvilágok megszűnnek
sterren vallen, waar de aarde en de lucht samensmeltencsillagok hullnak, hol a föld s az ég egybeolvad
maar jij bent eeuwig in mijde te bennem örök vagy

op ruime waterentágas vizeken
zeil ik wegelevezek
boos is het oppervlak, de golven zullen me bedekkenharagos a felszín, hulláma majd betemet
laat de aarde oordelen, en de mens als hij wilítéljen a föld, s az ember ha akar
het is een fata morgana, wat de grafheuvel bedektdélibáb mind, amit majd a sírhant betakar
ik zoek niet meernem keresem már
naar woordena szavakat
het is mooi aan de wereld, omdat ik weet dat jij erin bentattól szép a világ, hogy tudom, hogy benne vagy
een stem weerklinkt in jou, en in mij klinkt een andere toonaz egyik benned cseng, és bennem zeng egy másik hang
en laten we het zo, dat God ook een lied uit ons schrijftés hagyjuk, ahogy isten ír belőlünk is egy dalt