De staking van de dichters

La huelga de los poetas

De staking van de dichters

Cuando los poetas se fueron a huelga en un hermoso día de mayoToen de dichters gingen staken op een mooie dag in mei
Porque no ganaban ni una pizca de sal en el pan, el atolOmdat zij geen zout verdienden in de pap, de balkenbrij
Canciones flotaban en el viento, sin ser escritas, pasaban de largoDreven lied'ren op de winden ongeschreven zo voorbij
Cuando los poetas se fueron a huelga en mayoToen de dichters gingen staken in de mei

Cuando los poetas seguían en huelga bajo el ardiente sol del veranoToen de dichters bleven staken in de hete zomerzon
Ninguna canción se elevaba como un pequeño globo aerostáticoWerd geen lied meer opgelaten als een kleine luchtballon
Ni siquiera un epigrama salía a la luz, todo permanecía en el capulloZelfs geen puntdicht kwam te voorschijn, alles bleef in de cocon
Cuando los poetas seguían en huelga bajo el solToen de dichter bleven staken in de zon

Cuando el otoño tomaba sus colores antiguos, la huelga aún continuabaToen de herfst z'n oude kleur kreeg duurde nog de staking door
Las hojas caían de los árboles, pero de poetas ni rastroBlaad'ren vielen van de bomen, maar van dichters nog geen spoor
En el bosque se encontraban las huellas del reino de los hongosIn de bos vond men de sporen van het paddestoelenrijk
Los colores se exhibían en los árbolesKleuren hingen aan de bomen zo te kijk

En el frío y crudo invierno, el mundo parecía gris y desnudoIn de koude gure winter leek de wereld grijs en kaal
Nadie se atrevía a cantar, nadie continuaba la historiaNiemand durfde meer te zingen, niemand kwam meer op 't verhaal
Pero cuando la primavera llegó al país, la huelga terminóMaar toen 't voorjaar in het land kwam was het met de staking uit
Y una nueva primavera trajo un nuevo sonidoEn een nieuwe lente bracht een nieuw geluid

Los poetas volvieron a las teclas en la primera luz primaveralDichters grepen naar de toetsen in het eerste lentelicht
Toda la tierra volvía a estar abierta, todo el mundo era un poemaHeel de aarde lag weer open, heel de wereld een gedicht
Incluso si no ganaban ni una pizca de sal en el pan, el atolOok als zij geen zout verdienden in de pap, de balkenbrij
Sus corazones cantaban de nuevo sobre la primavera, sobre mayoZong hun hart weer van de lente, van de mei