Ella ya me olvidó

Zij is me al vergeten

Ella ya me olvidó

Zij, zij is me al vergeten, ik, ik herinner haar nuElla, ella ya me olvidó yo, yo la recuerdo ahora
Het was als de lente, haar gelaatskleurde haarEra como la primavera su anochecido pelo
Haar stem sliep bij de kusSu voz dormida al beso

En naast de zee de koorts die me naar haar diepte brachtY junto al mar la fiebre que me llevo a su entraña
En we droomden van kinderen die de kust ons afnamY soñamos con hijos que nos robó la playa

Zij, zij is me al vergeten, ik, ik kan haar niet vergetenElla, ella ya me olvidó yo, yo no puedo olvidarla
Ik, ik kan haar niet vergetenYo, yo no puedo olvidarla

Zij, zij is al vergeten die wandelingenElla, ella ya se olvidó de aquellas caminatas
Langs de kustlijn en de jongen die keekJunto a la costanera y el pibe que miraba

Zij, zij is me al vergeten, ik, ik kan haar niet vergetenElla, ella ya me olvidó yo, yo no puedo olvidarla
Ik, ik kan haar niet vergetenYo, yo no puedo olvidarla

Zij, zij is me al vergeten, ik, ik herinner haar nuElla, ella ya me olvidó yo, yo la recuerdo ahora
Hoe kan ik haar niet herinneren in elke lenteComo no recordarla en cada primavera
Als ze met de bries komt, neemt de zand haar meeSi llega con la brisa se la lleva la arena

Zij, zij is me al vergeten, ik, ik kan haar niet vergetenElla, ella ya me olvido yo, yo no puedo olvidarla
Ik, ik kan haar niet vergetenYo, yo no puedo olvidarla