Gorkum

Gorkum

Gorkum

Lluvia en GorkumRegen op Gorkum
Nubes grises a negrasWolken grauw tot zwart
Gris sobre GorkumGrijs boven Gorkum
Nubes en mi corazónWolken in mijn hart

Fue un día como esteHet was een dag als deze keer
Hace un año yaEen jaar geleden is 't alweer
La ciudad estaba opaca y sin solDe stad was vaal en zonder zon
Me quedé abandonada en la estaciónIk stond verlaten aan 't station
Gorkum era una ciudad extraña para míGorkum was voor mij een vreemde stad
Nunca antes crucé ese caminoNooit eerder kruiste ik dat pad
Estar parada allí tan solaDat ik daar nu zo eenmaam stond
Fue por una nota que encontréKwam door een briefje dat ik vond
"Señora, la esperan'Mevrouw er wordt op u gewacht
En Loevesteinlaan, número ochoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Apúrese señora, su fin se acercaMaak voort mevrouw, zijn einde doemt
Ha mencionado muy débilmente su nombre"Hij heeft heel zwak uw naam genoemd"

Después de años de vagar cansadaNa jaren eindelijk zwervensmoe
Ahora su espíritu casi se ibaGaf nu zijn geest dus haast de geest
Y yo, viajé hacia élEn ik, ik reisde naar hem toe
Sus gemidos resonaban en mi menteZijn kreunen kreunde door mijn geest
Desde que se fue de míSinds hij van mij vertrokken was
Aún pensaba mucho en élHad ik nog vaak aan hem gedacht
Ese vagabundo, ese rebeldeDie vagebond, die wildebras
Ahora había regresado, aún inesperadoNu was hij terug, nog onverwacht
En Loevesteinlaan, número ochoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Donde llegué tarde, tarde fui esperadaWerd ik te laat, te laat verwacht
Aún mi mente veNog altijd ziet mijn geestesoog
Esa pequeña habitación en lo altoDie kleine kamer zolderhoog

Cuatro hombres, callados juntosVier mannen, zwijgend bij elkaar
Se levantaron: ahí está ellaZe stonden op: daar heb je haar
La luz era fría, la luz era sombríaHet licht was kil, het licht was blak
Estaban en sus trajes de iglesiaZe waren in hun kerkepak
No hice ninguna preguntaIk heb geen enkele vraag gesteld
Solo mis ojos buscaban respuestasAlleen mijn ogen zochten raad
Ellos miraban, en silencio y atormentadosZe keken, zwijgend en gekweld
Entonces supe: llegué tardeToen wist ik het: ik was te laat
Aunque estaba donde me esperabanToch was ik waar ik werd verwacht
En Loevesteinlaan, número ochoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Pero él nunca me vio de nuevoMaar terugzien heeft hij mij nooit
Su lazo ya se había soltadoZijn tros was toen al losgegooid

Ahora conocen mi historiaZiezo, nu kent u mijn verhaal
Una vez huyó a la carreraEens ging hij vluchtend aan de haal
Y cuando me buscó una vez másEn toen hij mij nog eenmaal zocht
Fue justo antes de su último viajeWas dat vlak voor zijn laatste tocht
Quería calentarse en su último díaHij wou zich op z'n laatste dag
Con la risa de mis niñasWat warmen aan mijn meisjeslach
Pero murió unas horas demasiado prontoMaar hij stierf een paar uur te gauw
Sin un 'adiós, te quiero'Zonder: 'vaarwel, ik hou van jou'

Déjenlo descansar en el cementerioLaat hem nu in het zerkenperk
Entre rosas, boj, abedul blancoBij rozen, buxus, blanke berk
Encontrar paz por la eternidadRust vinden voor de eeuwigheid
Le he preparado una tumbaDaar heb ik hem een graf bereid
Mi padre, mi padreMijn vader, mijn vader