The Dutchman

De Nederlander

The Dutchman

De Nederlander is niet het soort manThe Dutchman's not the kind of man
Die zijn duim in de dam houdtWho keeps his thumb jammed in the dam
Die zijn dromen vasthoudt,That holds his dreams in,
Maar dat is een geheim dat alleen Margaret weet.But that's a secret that only Margaret knows.

Wanneer Amsterdam in de zomer goudkleurig is,When Amsterdam is golden in the summer,
Brengt Margaret hem ontbijt,Margaret brings him breakfast,
Ze gelooft hem.She believes him.
Hij denkt dat de tulpen onder de sneeuw bloeien.He thinks the tulips bloom beneath the snow.

Hij is zo gek als een deur, maar Margaret ziet dat maar soms,He's mad as he can be, but Margaret only sees that sometimes,
Soms ziet ze haar ongeboren kinderen in zijn ogen.Sometimes she sees her unborn children in his eyes.

Laten we naar de oevers van de oceaan gaanLet us go to the banks of the ocean
Waar de muren boven de Zuiderzee oprijzen.Where the walls rise above the Zuider Zee.
Lang geleden was ik een jonge manLong ago, I used to be a young man
En lieve Margaret herinnert dat voor mij.And dear Margaret remembers that for me.

De Nederlander draagt nog steeds klompen,The Dutchman still wears wooden shoes,
Zijn pet en jas zijn gepatcht met de liefdeHis cap and coat are patched with the love
Die Margaret daar heeft genaaid.That Margaret sewed there.
Soms denkt hij dat hij nog in Rotterdam is.Sometimes he thinks he's still in Rotterdam.

En hij kijkt naar de sleepboten in de kanalenAnd he watches the tug-boats down canals
En roept naar hen als hij denkt de Kapitein te kennen.An' calls out to them when he thinks he knows the Captain.
Totdat Margaret komtTill Margaret comes
Om hem weer naar huis te brengen.To take him home again

Door genadeloze straten die hem laten struikelen, terwijl ze zijn arm vasthoudt,Through unforgiving streets that trip him, though she holds his arm,
Soms denkt hij dat hij alleen is en roept hij haar naam.Sometimes he thinks he's alone and he calls her name.

Laten we naar de oevers van de oceaan gaanLet us go to the banks of the ocean
Waar de muren boven de Zuiderzee oprijzen.Where the walls rise above the Zuider Zee.
Lang geleden was ik een jonge manLong ago, I used to be a young man
En lieve Margaret herinnert dat voor mij.And dear Margaret remembers that for me.

De winters draaien de molens rondThe winters whirl the windmills 'round
Ze draait zijn sjaal strakkerShe winds his muffler tighter
En ze zitten in de keuken.And they sit in the kitchen.
Wat thee met whisky houdt de dauw weg.Some tea with whiskey keeps away the dew.

En hij ziet haar even, roept haar naam,And he sees her for a moment, calls her name,
Ze maakt het bed op terwijl ze een oud liefdeslied zingt,She makes the bed up singing some old love song,
Een lied dat Margaret leerdeA song Margaret learned
Toen het nog heel nieuw was.When it was very new.

Hij neuriet een regel of twee, ze zingen samen in het donker.He hums a line or two, they sing together in the dark.
De Nederlander valt in slaap en Margaret blaast de kaars uit.The Dutchman falls asleep and Margaret blows the candle out.

Laten we naar de oevers van de oceaan gaanLet us go to the banks of the ocean
Waar de muren boven de Zuiderzee oprijzen.Where the walls rise above the Zuider Zee.
Lang geleden was ik een jonge manLong ago, I used to be a young man
En lieve Margaret herinnert dat voor mij.And dear Margaret remembers that for me.