VOLTAREI (part. Tania Caamaño)

Visto a cores do ceo, vou lonxe traballar
Se souberas canto che quero, non me deixarías marchar
Canto custa o diñeiro? Se co tempo teño que pagar
Volta de novo ó estranxeiro, volta de novo ao fogar

Lento, morro por dentro se non estás
Sigo escoitando no vento o teu acento, o teu cantar
Leva consigo un lamento, un segredo gardado no tempo
Orgullo que medra no peito, somos da costa, somos do mar
Lento, morro por dentro se non estás
Sigo escoitando no vento o teu acento, o teu cantar
Leva consigo un lamento, un segredo gardado no tempo
Orgullo que medra no peito, somos da costa, somos do mar

Fillos do sal e do monte, petos baleiros fuxen da morte
Fame en Galicia, pura miseria da miña familia
Fillos do sal e do monte, bocas famentas comen do Norte
Voltar de fronte, á miña casiña, a familia que nunca se rompe
Al horizonte marchan los pobres, van pa'l acero, van pa' los barcos
Pan para el pueblo, pan pa' la ría, pa' voltar cunha chea de cartos
As mulleres con dobre papel, criando soíñas no campo
Viudas de vivos levando o fouciño na man e coidando de tantos
Entre as nubes, na miña terra, choiva, néboa
Ceo celeste, sangue celta, voltar e sentir unha aperta
Na chaqueta unha foto que pesa, non podo esquecer a promesa
E deixar que me leve a tristeza sen loitar por manter afouteza
Mariñeiro, migrante, pedíndolle á Virxe do Carme
Que lo proteja, que no les falte hasta que las manos aguanten
Pra o navegante, o que está fóra, que sigue adiante, busca melloras
Tempos de antes son como agora, deixan aos fillos aínda que doa

Voltarei, voltarei, voltarei (voltare-e-e-e-ei)
Voltarei, voltarei, voltarei (voltare-e-e-e-ei)
Voltarei, voltarei, voltarei (voltare-e-e-e-ei)
Voltarei, voltarei, voltarei (voltare-e-e-e-ei)