Miseria Humana

Menselijke Ellende

Miseria Humana

Een nacht vol mysterieUna noche de misterio
Terwijl de wereld sliepEstando el mundo dormido
Zocht ik een verloren liefdeBuscando un amor perdido
En passeerde het kerkhofPase por el cementerio
Vanuit de blauwe hemisfeerDesde el azul hemisferio
De maan wierp haar lichtLa luna su luz ponía
Op de koude muurSobre la muralla fría
Van de heilige necropolisDe la necrópolis santa
Waar de doden worden bezongenEn donde a los muertos canta
De uil zijn treurige elegie zingtEl búho su triste elegía

De maan bood haar helderheidLa luna y sus limpideces
Aan de graven aanA las tumbas ofrecía
En in het koude lichtY pulsaba en la luz fría
Speelde de harp van de cipressenEl arpa de los cipreses
Met die somberheidCon aquella logubreses
Van mijn zusterhartDe mi corazón hermana
En inspireerden ze me met verlangenY me inspiraron con gana
Om de dood te ondervragenInterrogar a la parca
Ik betrad het ijzige gebiedEntré a la glacial comarca
Van de menselijke ellendeDe las miserias humanas

Vergezeld van wierookAcompañado de incienso
Bezocht ik de overledenenLos difuntos visité
En op elk graf liet ikY en cada tumba dejé
Een traan en een vers achterUna lágrima y un verso
Was ik daar als een schurk¿Estaba allí de perverso
Tussen niet-aanstootgevende wezens?Entre seres no ofensivos?
Verstoorde ik de gevangen¿Fui a perturbar los cautivos
Van de verlaten graven?De los sepulcros desiertos?
Ik ging de doden zoekenMe fui a buscar a los muertos
Uit angst voor de levendenPor tener miedo a los vivos

De nacht was prachtigLa noche estaba muy bella
En de lucht vol geluidY el aire muy sonoro
En in een gouden dahliaY en una dalia de oro
Leek elke sterSemejaba cada estrella
En de bries zonder ruzieY la brisa sin querella
Omdat ze wispelturig en ijdel wasPor ser voluble y ser vana
In deze mysterieuze woningEn esta mansión arcana
Stroomde vol betoveringCorría llena de embeleso
En liet haar frisse kussenDejando sus frescos besos
In de menselijke ellendeEn las miserias humanas

De maan bleef stralenLa luna seguía brillando
In de blauwe luchtEn el azul de los cielos
En de wolken met hun sluierY las nubes con su velo
Bedekten haar zonder angstSin miedo la iban tapando
En in processie passerendY en procesión pasando
Door de geheime immensiteitPor la inmensidad secreta
Ging de onrustige briesIba la brisa inquieta
En dartelde in de vlierY retozaba en el sauco
Die met zijn licht pareldeQue emperlaba con su luz
Diana, de bruid van de dichterDiana la novia del poeta

De maan die Diana isLa luna que diana es
In die mooie nachtEn aquella hermosa noche
Opende zich als een gouden brocheSe abrió como el auro broche
Als een bloem van prachtComo una flor de prendiez
Ik voelde mijn voeten trillenSentí temblaban mis pies
In zo'n sombere woningEn tan lobregüe mansión
En zoals ik me omdraaideY como revoltociano
Trilde mijn hartTemblaba mi corazón

Onder een sombere cipresBajo de un ciprés sombrío
En groen als de hoopY verde cual la esperanza
En met een dodelijke zegelY con fúnebre sellanza
Stond er een lege schedelEstaba un cráneo vacío
Ik voelde angst en kouYo sentí pavor y frío
Bij het zien van de schedelAl mirar la calavera
Het leek alsof hij in zijn sfeerPareciendo que en su esfera
Lachte om mijComo que se reía de mi
En ik lachte om haarY yo de ella me reí
Zien in zo'n ellendeViéndola en tal miseria

Zeg me menselijke schedelDime humana calavera
Wat is er met dat vlees gebeurdQué se hizo la carne aquella
Dat je mooie schoonheid gafQue te dio hermosura bella
Als een lelie in de lenteCual lirio de primavera
Wat is er met je haar gebeurdQue se hizo tu cabellera
Zo fragiel en zo lichtTan frágil y tan liviana
Goudkleurig als de ochtendDorada cual la mañana
Van de dageraadDe la aurora el nacimiento
Wat is er met je gedachten gebeurdQue se hizo tu pensamiento
Beantwoord mijn menselijke ellendeResponde miseria humana

Schedel zonder passiesCalavera sin pasiones
Zeg wat er met je ogen is gebeurdDi que se hicieron tus ojos
Met welke moordzuchtige hartenCon que mates de hinojo
Je hen in de knieën brachtAlhélicos corazones
Die gevangen in illusiesQue represos de ilusiones
Je met een heiligeTe amaron con soberana
Passie beminden die niet gemeen wasPasión que no era villana
In deze rustige urenEn estas horas tranquilas
Zeg wat je met je pupillen deedDi que hiciste tus pupilas
Beantwoord mijn menselijke ellendeResponde miseria humana

Schedel, wat een ongelukkigeCalavera qué infeliz
Ik kus je in het zilveren maanlichtTe beso en luna de plata
En waarom vind je je platY por qué te encuentra ñata
Als je neus zo lang wasSi era larga tu nariz
Waar is de grijze massaDonde esta la masa gris
Van je denkende breinDe tu cerebro pensante
Waar is het mooie gezichtDonde está el bello semblante
En je roze wangenY tus mejillas rosadas
Die een minnaar in de koude nachtQue a besos en noche helada
Wilde opetenQuiso comerse un amante

Ik ben de schedel van degeneYo soy el cráneo de aquella
Aan wie je ooit zongA quién le cantaste un día
Want meer dan ik verdiendePues más que no merecía
Omdat ik niet zo mooi wasPorque no era así tan bella
Als de eerste sterComo la primera estrella
De tulp van het oostenDel oriente el tulipán
Waar de ochtenden dansenDonde las auroras dan
De dauw die zich verspreidtEl rocío que se deslíe
Hier degene die om mij lachtAquí el que de mi se ríe
Zal morgen om hem lachenDe él mañana se reirán

Hier is de grote waarheidAquí está la gran verdad
Die op de trots druktQue sobre el orgullo pesa
Hier is de vriendelijke schoonheidAquí la gentil belleza
Gelijk aan de lelijkheidEs igual a la fealdad
Hier eindigt het kwaadAquí acaba la maldad
En de zo gewaardeerde goedheidY la bondad tan preciada
Hier is de getrouwde vrouwAquí la mujer casada
Gelijk aan de vrijgezelleEs igual a la soltera
Zei de schedel tegen meMe decía la calavera
Met een doffe stemCon una voz apagada

Ik luisterde naar die dingenYo escuchando aquellas cosas
Zo vol afschuwelijke angstTan llenas de horrible espanto
Verliet dat heilige veldSalí de aquel campo santo
Als een vluchtige vlinderComo fugaz mariposa
De volle en woedende maanLa luna llena y rabiosa
Zag dat in haar vluchtige lichtVer que en su lumbre fugaz
En de gedurfde schedelY la calavera audaz
Zei toen ik wegrendeDijo al verme correr
Hier moet je terugkomenAquí tienes que volver
En een schedel zal je zijnY calavera serás