Miño

Miño

Miño

Het waren de velden waar ik rendeFueron las canchas donde corrí
De deurknop van de deur die ik niet opendeEl picaporte de la puerta que no abrí
De angst voor de duisternisEl miedo a la oscuridad
Van een oude liefde om te veroverenDe un viejo amor por conquistar
Zittend alleen en treurig met de wrede waarheidSentada sola y triste con la cruel verdad
De hand werd een vriend van de eenzaamheidLa mano se hizo amiga de la soledad
Het is duidelijk dat de vergevingEs evidente que el perdón
Van de herinneringen zich verveeldeDe los recuerdos se aburrió

Niemand zal op me wachten zoals ik gisteren wildeNadie me esperará como lo quise ayer
Op de stoepen zoals ik me voorsteldeEn las veredas como imaginé
Als de eeuwigheid zo wasSi fuese así la eternidad
Zou ik niet willen ontwakenYo no quisiera despertar

Zoveel gezichten die ik moet vergetenTantas caras que tengo que olvidar
Er zijn geen woorden zonder te gaan schreeuwenNo hay palabras sin ponerse a gritar
Ze lachten om jou, je kon niet slapenSe rieron de ti, no pudiste dormir
Maar je eigen schaamtePero tu propia vergüenza
Leeft niet meer van jou, je wist niet te stervenYa no vive de ti no supiste morir
Omdat je eigen verdrietPorque tu propia tristeza
In vlammen opgingSe incendió

Iedereen hangt achter de vrachtwagenTodos colgados tras del camión
Dezelfde roestige hekken door de zonLas mismas rejas oxidadas por el Sol
De honger die ik niet kendeEl hambre que no conocí
Maakte me veel gelukkigerMe hizo mucho más feliz
Met de hand wassen in een pianoLavando a mano dentro de un piano
Een verborgen priester doopte mijn broerUn cura oculto bautizó a mi hermano
De littekens heb ik bewaardLas cicatrices las guardé
Voor het geval je niet zou terugkomenPor si no fueras a volver

Niemand zal op me wachten zoals ik gisteren wildeNadie me esperará como lo quise ayer
Op de stoepen zoals ik me voorsteldeEn las veredas como imaginé
Als de eeuwigheid zo wasSi fuese así la eternidad
Zou ik niet willen ontwakenYo no quisiera despertar

Zoveel gezichten die ik moet vergetenTantas caras que tengo que olvidar
Er zijn geen woorden zonder te gaan huilenNo hay palabras sin ponerse a llorar
Ze lachten om jou, je kon niet slapenSe rieron de ti, no pudiste dormir
Maar je eigen schaamtePero tu propia vergüenza
Leeft niet meer van jou, je wist niet te stervenYa no vive de ti no supiste morir
Omdat je eigen verdrietPorque tu propia tristeza
In vlammen opgingSe incendió