La Plañidera

De Treurige Zangeres

La Plañidera

Op de rug van de heuvelSobre la espalda del monte
Weef ik de nacht, huilt mijn vidalaTejiendo la noche llora mi vidala
Vogels van maan en vuurPájaros de luna y de fuego
Vol van jume, zingen op de wolkenHenchidos de jume sobre nubes cantan

Vidalera als de windVidalera como el viento
Die mijn verdriet kust en takken doorhaktQue besa mis penas cortando las ramas
Brokje van mijn zoete aardeTerrón de mi tierra dulce
Wiegen mijn donkere jongens en zingenMis changos morenos la acunan y cantan

Kleur van zoute middagenColor de siestas salobres
Van houthakkers en werkplaatsen die de avonden ontblotenDe hacheros y obrajes desnudando tardes
Met de ziel van een chacareraCon alma de chacarera
Aan het einde van de heuvels, cardón, salamancaAl final de los montes cardón, salamanca

Vidalera als de schreeuwVidalera como el grito
Van de treurige zangeres, de kopla van mijn rasDe la plañidera copla de mi raza
Stuwmeer waar de klaagzangRepresa donde el lamento
De angst en het verdriet zich vermengen en omarmenLa angustia y la pena se machan y abrazan

Als de as van hout isSi la ceniza es de leña
Wil ik een touw zijn, de wortel van vidalaYo quiero ser tiento, raíz de vidala
Als de kruik van klei isSi la tinaja es de barro
Wil ik een droom zijn, chayuero die zingtYo quiero ser sueño chayuero que canta

Vidalita van mijn nachtenVidalita de mis noches
Verloren ster binnen mijn zielEstrella perdida dentro de mi alma
Ik wil de rivier van mijn landQuiero el río de mi tierra
Die kronkelt door dagen van brood en hoopSerpenteando días de pan y esperanzas

Vidalera als de schreeuwVidalera como el grito
Van de treurige zangeres, de kopla van mijn rasDe la plañidera copla de mi raza
Vidalita van mijn nachtenVidalita de mis noches
Verloren ster binnen mijn zielEstrella perdida dentro de mi alma