De Blik

La Mirada

Ik weet dat het normaal isSé que ya es normal
Dat mijn slapeloosheid je niet wil vergetenQue mi desvelo no quiera olvidarte
Een symbool met alleen maar je blikEmblema con sólo mirarte
Pijnen die voorbijgaanPenas que van pasando
En mijn herinneringen die ik aan het helen benY mis recuerdos voy cicatrizando
Pijn van de soort die blijft durenDolor de los que duran
Vergeten snel met alleen maar je blik.Sé olvidan pronto con sólo mirarte.

Ik laat je de diepte van mijn ziel zienDejaré que puedas ver el fondo de ni alma
Ik laat je zien hoe het bloedtDejaré que puedas ver como se desangra

We weten dat de modder ons verlaatSabemos que el lodazal nos abandona
En dat is gelukY eso es buena suerte

Moed, de oplossing die op ons wachtValor, la solución que nos espera
Na een schipbreukDespués de un naufragio
Plezier om je goed te zienPlacer de verte bien
Zo duidelijk en zo bevrijd ik meTan claramente y así me libero
Niets, nietsNada, nada
Zelfs mijn slapeloosheid verandert niet als ik je zieNi mi desvelo me cambian al verte

Ik laat je...Dejaré que...

Ga, stijg zonder mij naar de hemel, dat is niet wat ik wilVe, sube sin mí al cielo no es lo que yo quiero
Ga, stijg zonder mij naar de hemel, ik kom terug, ik kom terugVe, sube sin mí al cielo, yo vuelvo, yo vuelvo
Slechts om je te zienTan sólo a mirarte
Slechts om op je te wachtenTan solo a esperarte
Magneten in de luchtImanes en el aire

Ik laat je...Dejaré que...