Traducción generada automáticamente
Concertgebouw
Louis Davids
Concertgebouw
Tussen de zorgen en de plichten
Vervlakte 's mensen ziel zo gauw
Was daar niet het Concertgebouw
De tempel van de bleekgezichten
De kenners, met hun eigen vrouwen
Verfrissen hier hun ziel een dag
En luisteren liefst zeer lang naar Bach
Wijl dan Mevrouw haar mond moet houden
De snob die liever eclipseerde
En paartjes innig klevende
Gaan naar Beethoven's Zevende
Of Mahler's Lied der Erde
Als de eerste tonen klinken
Uit de heil'ge instrumenten
Komen eeuwigheidsmomenten
Waarbij zielen gaan verdrinken
In gewijde contemplatie
Maar helaas der Muzen gratie
Treft ook hen, wier reputatie
Eist dat zij in adoratie
De concerten hier beluisteren
Alhoewel het machtig fluisteren
Van de stem der eeuwigheid
Met hun smaak en aanleg strijdt
Muziek!
Publiek!
Levensoptimisme, burgermanssnobisme
Mengelbergverering, stiekeme verkering
Die vinden dat lawaai een versjtering
Mensen die zich laten overrompelen
Door schoonheid en onderdompelen
In eenn stille oase
Van zalige extase
Daartussen crue dissonanten
Van dure diamanten
Op een gesuperoxideerde vrouw
Concertgebouw!
De familie uit de Apollolaan:
Even voor het beginnen
Komen ze binnen
Ma, nog eens Ma
Steeds maar Ma
En dan de dochter Erica
Zo'n garconne-geval
Dan een hele tijd niemendal
En dan Pa
Ma in het Crepe Georgette
Heeft zich aan een stoel gezet
Als een linieschip op een klip
De dochter doet poenig nonchalant
't Is een kwartjesroman in linnenband
Een vinger is bruin van de rook
Pa is er ook
Ma! Crepe Georgette
Crepe Georgette Ma!
Het Crepe Georgette herrijst
Pa ijst
Misschien heeft iemand de jurk nog gezien
Het Concertgebouw is Crepe Georgette
Tot Ma zich nederzet
De kwartjesroman kijkt naar een vent
Met een snorretje Charley-Chaplin-patent
Want ze heeft noog geen happy-end
Pa is er ook
Mengelberg
Mengelberg
De zaal is aan de kook
Applaus
Pa trapt een ladder in Ma d'r kous
Applaus
Mengelberg buigt
Alles juicht
Mengelberg inspecteert en observeert
Voor hij dirigeert
Terwijl Ma nog wat Crepe lanceert
Het wordt stil
Stil
Muziek
Door het publiek vaart een trilling
En een rilling
Ma neemt een houding aan
Die haar goed moet staan
De kwartjesroman heeft zich verwrongen
Tot nonchalante gratie
En lijkt een jeugdcreatie
Van Kees van Dongen
Pa zit stil
Door Ma's volume verdoofd
Blank glanst zijn blote hoofd
Like the moon over the hill
Koper
Koper
Als een juichende fanfare
Door der eeuwen ruimte dondert
Koper
Pa schrikt van dat reine klare
Koper en kijkt dwaas verwonderd
Ma krijgt cherubijn-allures
En de dochter bijtcoupures
In de karmozijnen randen
Van haar nagels. Vaders handen
Tasten naar 't notitieboekje
Ma zegt bits: "Zit stil - wat zoek je"
Pa zegt niets, laat Ma poseren
En zit stiekem te noteren
Dat hij koper moet verkopen
Voor de beurs terug gaat lopen
Snaren
Of een beving komt gevaren
Door onzichtb're lenteblaren
Zweeft de symphoniemuziek
Over 't ademloos publiek
Een zucht komt uit het Crepe Georgette
Wat Pa tot overpeinzen zet
Of het van de muziek kan zijn
Ofwel van een korsetbalein
De zucht klonk chic
Dus: de muziek
De dochter verandert van pose
Want ze flirt quelque chose
Met die heer met dat kneveltje
Onder z'n geveltje
Houtblazers
Klaar en zuiver
Houtblazers
Door de kenners vaart een huiver
Ma weet hoe het hoort
Pa pulkt aan zijn boord
De dochter etaleert zich als roman van een stuiver
In de uitverkoop
Ze kijkt steeds aanhaliger
Snorwaarts als Columbus zaliger
Naar Kaap de Goede Hoop
Koper
Koper
Klaar en luid
En dan
Uit
Stilte
Dan dondert luid
En fel spontaan
Applaus
En Ma gaat staan
De dochter produceert een traan
Pa is er ook
Voeten schuif'len naar de vestibule
Ma zweeft op de grens van het ridicule
De dochter nog als een somnambule
In trance, vervolgt het hoofdstuk chance
Pa chauffeert, Ma mediteert
De stuiversroman met een sigaret in haar snuitje
Gluurt door het achterruitje naar haar nieuwe keus
Met die vlek onder zijn neus
Thuis
Crepe Georgette-geruis
Ma vangt aan:
M'n japon heeft 't geweldig gedaan
Ik was de clou
En hoe
De mensen waren weg
Een sensatie zeg
O, wat heb ik genoten
Die japon zit ook als gegoten
En wat applaudisseerde het publiek
Maar die japon is dan ook zo chic
Ik ben finaal van de kook
En Mengelberg was er ook!
Concertgebouw
Entre las preocupaciones y los deberes
El alma de las personas se vuelve superficial tan rápido
Si no fuera por el Concertgebouw
El templo de los rostros pálidos
Los conocedores, con sus propias esposas
Refrescan aquí su alma un día
Y prefieren escuchar largamente a Bach
Mientras la Señora debe callar
El esnob que prefiere eclipsar
Y parejas íntimamente unidas
Van a la Séptima de Beethoven
O al Lied der Erde de Mahler
Cuando suenan las primeras notas
De los sagrados instrumentos
Surgen momentos de eternidad
Donde las almas se sumergen
En contemplación sagrada
Pero desafortunadamente la gracia de las Musas
También alcanza a aquellos cuya reputación
Exige que escuchen los conciertos aquí
Aunque la poderosa voz de la eternidad
Luche con su gusto y habilidad
¡Música!
¡Público!
Optimismo vital, esnobismo burgués
Adoración a Mengelberg, amores secretos
Que encuentran que el ruido es una molestia
Personas que se dejan abrumar
Por la belleza y se sumergen
En un oasis silencioso
De éxtasis delicioso
Entre disonancias crueles
De diamantes caros
En una mujer superoxidada
¡Concertgebouw!
La familia de la Apollolaan:
Justo antes de que comience
Ellos entran
Mamá, una vez más Mamá
Siempre Mamá
Y luego la hija Erica
Un caso de chica moderna
Luego un buen rato de nada
Y luego Papá
Mamá en Crepe Georgette
Se ha sentado en una silla
Como un barco en un acantilado
La hija actúa con desenfado
Es una novela barata en tapa dura
Un dedo está manchado de humo
Papá también está allí
¡Mamá! Crepe Georgette
¡Crepe Georgette Mamá!
Crepe Georgette resurge
Papá se enfría
Quizás alguien vio el vestido
El Concertgebouw es Crepe Georgette
Hasta que Mamá se sienta
La novela barata mira a un hombre
Con un bigote al estilo Charley Chaplin
Porque aún no tiene final feliz
Papá también está allí
Mengelberg
Mengelberg
La sala está en ebullición
Aplausos
Papá pisa el pie de Mamá
Aplausos
Mengelberg se inclina
Todos aplauden
Mengelberg inspecciona y observa
Antes de dirigir
Mientras Mamá lanza un poco de Crepe
Todo se vuelve silencio
Silencio
Música
Una vibración recorre al público
Y un escalofrío
Mamá adopta una postura
Que le queda bien
La novela barata se retuerce
Hasta una gracia desenfadada
Y parece una creación juvenil
De Kees van Dongen
Papá está quieto
Aturdido por el volumen de Mamá
Brilla su cabeza calva
Como la luna sobre la colina
Metales
Metales
Como una fanfarria jubilosa
Retumba a través del espacio de los siglos
Metales
Papá se sorprende de ese sonido claro
De los metales y mira tontamente asombrado
Mamá adopta aires de querubín
Y la hija se hace cortes en los labios
En los bordes carmesíes
De sus uñas. Las manos de Papá
Buscan el cuaderno de notas
Mamá dice bruscamente: "Quédate quieto - ¿qué buscas?"
Papá no dice nada, deja a Mamá posar
Y secretamente toma notas
De que debe vender los metales
Antes de que la bolsa vuelva a subir
Cuerdas
O una vibración se acerca
A través de hojas de primavera invisibles
La música sinfónica flota
Sobre el público sin aliento
Un suspiro sale de Crepe Georgette
Lo que hace reflexionar a Papá
Si es por la música
O por un corsé
El suspiro sonaba elegante
Así que: la música
La hija cambia de pose
Porque coquetea algo
Con ese caballero con bigote
Bajo su nariz
Vientos maderas
Claros y puros
Vientos maderas
Un escalofrío recorre a los conocedores
Mamá sabe cómo debe ser
Papá se arregla el cuello
La hija se muestra como una novela de un centavo
En liquidación
Mira cada vez más cariñosamente
Hacia el bigote como de Colón
Hacia el Cabo de Buena Esperanza
Metales
Metales
Claros y fuertes
Y luego
Se detiene
Silencio
Luego retumba fuerte
Y espontáneamente brillante
Aplausos
Y Mamá se pone de pie
La hija derrama una lágrima
Papá también está allí
Los pies se deslizan hacia el vestíbulo
Mamá flota en el límite de lo ridículo
La hija aún como sonámbula
En trance, continúa el capítulo de la suerte
Papá conduce, Mamá medita
La novela de un centavo con un cigarrillo en su boquita
Mira por la ventanilla trasera a su nueva elección
Con esa mancha bajo su nariz
En casa
El susurro de Crepe Georgette
Mamá comienza:
Mi vestido lo hizo genial
Yo era el centro de atención
Y vaya que disfruté
Ese vestido también me queda perfecto
Y cómo aplaudió el público
Pero ese vestido es tan elegante
Estoy completamente emocionada
¡Y Mengelberg también estaba allí!
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Louis Davids y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: