Mattinata

Ochtendgloren

Mattinata

De dageraad in het wit gekleedL'aurora di bianco vestita
Opent al de deur voor de grote ZonGià l'uscio dischiude al gran Sol
Al met zijn rozenvingersDi già con le rosee sue dita
Strijkt hij over de bloemen, zo fijn!Carezza de' fiori lo stuol!
Bewogen door een geheimzinnig rimpelingCommosso da un fremito arcano
Lijkt de schepping al te ontwakenIntorno il creato già par
En jij ontwaakt niet, en tevergeefsE tu non ti desti, ed invano
Zit ik hier treurig te zingenMi sto qui dolente a cantar

Trek ook jij de witte jurk aanMetti anche tu la veste bianca
En open de deur voor jouw zanger!E schiudi l'uscio al tuo cantor!
Waar jij niet bent, ontbreekt het lichtOve non sei la luce manca
Waar jij bent, bloeit de liefdeOve tu sei nasce l'amor

Waar jij niet bent, ontbreekt het lichtOve non sei la luce manca
Waar jij bent, bloeit de liefdeOve tu sei nasce l'amor