The Ballad of Lucy Jordan

De Ballade van Lucy Jordan

The Ballad of Lucy Jordan

De ochtendzon raakte zachtjes de ogen van Lucy JordanThe morning sun touched lightly on the eyes of Lucy Jordan
In een witte slaapkamer in een witte buitenwijkIn a white suburban bedroom in a white suburban town
Terwijl ze daar onder de dekens lag te dromen van duizend minnaarsAs she lay there 'neath the covers dreaming of a thousand lovers
Tot de wereld oranje werd en de kamer om haar heen draaide.Till the world turned to orange and the room went spinning round.

Op zevenendertigjarige leeftijd realiseerde ze zich dat ze nooitAt the age of thirty-seven she realised she'd never
Door Parijs zou rijden in een sportauto met de warme wind in haar haar.Ride through Paris in a sports car with the warm wind in her hair.
Dus liet ze de telefoon maar overgaan en zat ze daar zachtjes te zingenSo she let the phone keep ringing and she sat there softly singing
Kleine kinderliedjes die ze had geleerd op de knieën en in de stoel van haar vader.Little nursery rhymes she'd memorised in her daddy's knees and chair.

Haar man is naar zijn werk en de kinderen zijn naar school,Her husband, he's off to work and the kids are off to school,
En er zijn, oh, zoveel manieren voor haar om de dag door te brengen.And there are, oh, so many ways for her to spend the day.
Ze kon uren het huis schoonmaken of de bloemen herschikkenShe could clean the house for hours or rearrange the flowers
Of naakt door de schaduwrijke straat rennen en de hele weg schreeuwen.Or run naked through the shady street screaming all the way.

Op zevenendertigjarige leeftijd realiseerde ze zich dat ze nooitAt the age of thirty-seven she realised she'd never
Door Parijs zou rijden in een sportauto met de warme wind in haar haar.Ride through Paris in a sports car with the warm wind in her hair
Dus liet ze de telefoon maar overgaan terwijl ze daar zachtjes zongSo she let the phone keep ringing as she sat there softly singing
Mooie kinderliedjes die ze had geleerd op de knieën en in de stoel van haar vader.Pretty nursery rhymes she'd memorised in her daddy's knees and chair.

De avondzon raakte zachtjes de ogen van Lucy JordanThe evening sun touched gently on the eyes of Lucy Jordan
Op het dak waar ze klom toen al het gelach te luid werdOn the roof top where she climbed when all the laughter grew too loud
En ze boog en maakte een buiging voor de man die zijn hand uitstak en haar aanbood,And she bowed and curtsied to the man who reached and offered her his hand,
En hij leidde haar naar de lange witte auto die wachtte voorbij de menigte.And he led her down to the long white car that waited past the crowd.

Op zevenendertigjarige leeftijd wist ze dat ze voor altijd had gevondenAt the age of thirty-seven she knew she'd found forever
Terwijl ze door Parijs reed met de warme wind in haar haar ...As she rode along through Paris with the warm wind in her hair ...