Dwaas Verlangens

Desejos Vãos

Ik wilde de zee zijn, trots en grootEu queria ser o mar de altivo porte
Die lacht en zingt, in zijn immense kleed!Que ri e canta, a vestidão imensa!
Ik wilde de steen zijn die niet denkt,Eu queria ser a Pedra que não pensa,
De steen op de weg, ruw en sterk!A pedra do caminho, rude e forte!

Ik wilde de zon zijn, het felle licht,Eu queria ser o Sol, a luz intensa,
Het goed van de nederige, die geen geluk heeft!O bem do que é humilde e não tem sorte!
Ik wilde de boom zijn, grof en dichtEu queria ser a ávore tosca e densa
Die lacht om de wereld en zelfs om de dood!Que ri do mundo vão e até da morte!

Maar de zee huilt ook van verdriet...Mas o Mar também chora de tristeza...
De bomen ook, zoals iemand die bidt,As ávores também, como quem reza,
Openen hun armen naar de hemel, als een gelovige!Abrem, aos Céus, os braços, como um crente!

En de trotse en sterke zon, aan het eind van de dag,E o Sol altivo e forte, ao fim de um dia,
Heeft bloedende tranen in zijn pijn!Tem lágrimas de sangue na agonia!
En de stenen... die... worden door iedereen vertrapt!E as Pedras...essas...pisa-as toda gente!...