青い、濃い、橙色の日 (aoi, koi, daidaiiro no hi)

Blauwe, Diepe, Oranje Dag

青い、濃い、橙色の日 (aoi, koi, daidaiiro no hi)

Wachten maar, ook al achtervolg ik je
待ちぼうけさ 追い掛けても
machibouke sa oikakete mo
De dagen verdwijnen, ik zie ze niet meer
遠ざかっていく日も見えない
toozakatte iku hi mo mienai
Die stem, waar komt die vandaan?
あの声はどこから来て?
ano koe wa doko kara kite?
Waar zou die naartoe verdwijnen?
どこへ消えていくのだろう
doko e kiete iku no darou
Altijd
いつも
itsumo

Wachten maar, ook al achtervolg ik je
待ちぼうけさ 追い掛けても
machibouke sa oikakete mo
De dagen verdwijnen, ik zie ze niet meer
遠ざかっていく日も見えない
toozakatte iku hi mo mienai
Die stem, waar komt die vandaan?
あの声はどこから来て?
ano koe wa doko kara kite?
Waar zou die naartoe verdwijnen?
どこへ消えていくのだろう
doko e kiete iku no darou
Altijd
いつも
itsumo

Als ik je omarm, brand ik van verlangen
焦がれて抱いたら
kogarete daitara
Maar het is kapot gegaan
壊れてしまったよ
kowarete shimatta yo
Van liefde en verdriet
愛とかなしみに
ai to kanashimi ni
Ben ik verteerd door verlangen
焦がれてしまったよ
kogarete shimatta yo

Het is zo ver weg, dat ik vraag
そこまでは遠いため
soko made wa tooi tame
Over die dag, zo ver weg
問いかける、あの日を
toikakeru, ano hi wo
Het gaat maar door, en
どこまでも続く と
doko made mo tsuzuku to
Hier blijf ik nog steeds wachten
ここでまだ待ってる と
koko de mada matteru to
Die stem, waar komt die vandaan?
あの声はどこから来て?
ano koe wa doko kara kite?
Waar zou die naartoe verdwijnen?
どこへ消えていくのだろう
doko e kiete iku no darou
Altijd
いつも
itsumo

Als ik je omarm, brand ik van verlangen
焦がれて抱いたら
kogarete daitara
Maar het is kapot gegaan
壊れてしまったよ
kowarete shimatta yo
Van liefde en verdriet
愛とかなしみに
ai to kanashimi ni
Ben ik verteerd door verlangen
焦がれてしまったよ
kogarete shimatta yo
Alleen wandelend, het pad is verroest
ひとり歩く、歩道はさびて
hitori aruku, hodou wa sabite

Blauwe, Diepe, Oranje Dag
青い 濃い 橙色の日
aoi koi daidaiiro no hi
Ik wil bij jou zijn, stilletjes
居たい きみの横 そっと
itai kimi no yoko sotto
Zelfs als de kleur verdwijnt
色、なくしても
iro, nakushitemo

Als ik je omarm, brand ik van verlangen
焦がれて抱いたら
kogarete daitara
Maar het is kapot gegaan
壊れてしまったよ
kowarete shimatta yo