
Boêmio da Cantina
Matogrosso & Mathias
Aquela mesa da cantina está molhada
De amargo pranto de bebida e dissabor
Só ela sabe o segredo de um boêmio,
Que ali passou muitas noites sem amor
Nas madrugadas quando apaga a luz da rua
A mesa fica sempre no mesmo lugar
Com as bitucas de cigarro no cinzeiro
De um boêmio que passou a soluçar
Este boêmio sou eu meu destino é chorar
O meu dinheiro é sem valor, amor eu não posso comprar.
Quando a cantina vai baixando suas portas
A mesa fica sempre no mesmo lugar
E o boêmio deixa a mesa e vai andando
Nas ruas mortas á procura do seu lar



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Matogrosso & Mathias y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: