Orkaan

Ouragan

Waarom niet die hand grijpen die zich uitstrektPourquoi ne pas saisir cette main qui se tend
De kussen, de geheimen, de onbekende die op me wachtLes baisers les secrets l’inconnue qui m’attend
Die plotselinge overgave als ik je zie vertrekkenCet abandon soudain quand je te vois partir
Ik voelde me verdoofd, een beetje zoals na de orkaanJe me suis senti médusé un peu comme après l’ouragan

Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan

Ik voel je hart kloppen op het ritme van mijn bloedJe sens battre ton cœur au rythme de mon sang
Plotseling spijt van al mijn verdomde dwaalwegenRegrеtter tout à coup tous mes putains d’égaremеnts
Mijn spook dwaalt rond, huilt over de oceaanMon fantôme erre, il pleure sur l’océan
Waarom moet mijn hart terugkomen op al je gevoelens?Pourquoi faut-il mon cœur revenir sur tous tes sentiments ?

Terugkomen op al je gevoelensRevenir sur tous tes sentiments
Terugkomen op al je gevoelensRevenir sur tous tes sentiments
Terugkomen op al je gevoelensRevenir sur tous tes sentiments
Terugkomen op al je gevoelensRevenir sur tous tes sentiments
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan

Je hebt de sleutel van mijn jeugd weggegooidTu as jeté la clé de mon adolescence
In de gebroken spiegel van mijn spijtDans le miroir brisé de mes regrets
Ik heb het boek van de stilte dichtgedaanJ’ai refermé le livre du silence
Jouw afwezigheid gemarkeerd met een boekenlegger en dan?Ton absence marquée d’un signet et puis alors ?
Tussen de mijne sta ik op de achtergrondParmi les miens je me tiens en retrait
Toch spreekt het leven me aan met onschuldLa vie pourtant me parle d’innocence
Ik ben alleen, afgesloten van mijn geheimJe suis seul fermé sur mon secret

Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan
Een beetje zoals na de orkaanUn peu comme après l’ouragan