Encore

Herhaling

Encore

Mijn stilte zal helemaal niet vervagenMy silence won't fade at all
Zal de fluisteringen niet begrijpenWon't fathom the whispers
Van deze geest van mij opnieuwOf this ghost of mine again

Vasthoudend aan mijn valInsisting to feed my fall
Gewoon de afstand de schuld gevenJust blaming the distance
Ik laat het in de wind waaienI'll send it blowing in the wind

Oh, zomerlamp zou zo vaag aanvoelenOh, summer light would feel so dim
De sneeuw zal mijn zonden niet verbergenThe snow won't hide my sins

Een stille wijziging waar ik om zou vragenA silent amend that I would ask for
Zou de dromen bevuilen voor een herhalingWould sully the dreams to have an encore
Terwijl ik weer val, zou ik antwoorden?While falling again, would I answer?
Zou ik het tot het einde zien?Would I see it through the end?

Mijn egoïstische schijn die ik zou zuchtenMy selfish pretense that I would sigh for
Kan alleen maar zwak zijn als een klop op mijn deurCan only be faint as a knock on my door
Zo teder en kwetsbaar, zou het zwerven tot het voorbij is?So tender & frail, would it wander till it's over?

Zou een sluier van licht mijn roep horen?Would a veil of light hear my call?
De fluisteringen verdampenDissipating the whispers
Terwijl de kou ten einde komtAs the cold comes to an end

Ik heb verlangd om dat kleine te voelenI've been dying to feel that small
Antwoorden vermijdenAvoiding the answers
Toch zou het lot meer vasthouden dan het doet alsofYet fate would hold more it'd pretend

Oh, herfstdagen en nachten in de lenteOh, autumn days and nights in spring
Zouden hoop door mijn huid zaaienWould sow hope through my skin

Een stille wijziging waar ik om zou vragenA silent amend that I would ask for
Zou de dromen bevuilen voor een herhalingWould sully the dreams to have an encore
Terwijl ik weer val, zou ik antwoordenWhile falling again, I would answer
Ik zou het tot het einde zienI would see it through the end

Mijn egoïstische schijn die ik zou zuchtenMy selfish pretense that I would sigh for
Kan alleen maar zwak zijn als een klop op mijn deurCan only be faint as a knock on my door
Kan alleen maar spijt zijn, is dat het antwoord tot het voorbij is?Can only regret, be the answer till it's over?

Ik zag het leven dat ik wildeI saw the life I wanted
Hijgend naar lucht en doelGasping for air and purpose
Ik wankelde, een slaap die jaren duurdeI faltered, a slumber lasting for years

Deze handen zouden reiken en troostenThese hands would reach and comfort
Dit hoofd van mij heb ik veranderdThis mind of mine I've altered
En bood een schuilplaats aan de gloedAnd offered a shelter to embers

Een zachte stijging waar ik naar zou strevenA gentle ascent that I would aim for
Zou de dromen dragen voor een herhalingWould carry the dreams to have an encore
Aannemende dat het einde vriendelijker zou zijn, warmer dan bedoelingenAssuming the end would be kinder, would be warmer than intents

De onzelfzuchtige wijzigingen waar ik om huildeThe selfless amends I used to cry for
Zullen alleen maar zwak zijn als het leven meer vraagtWill only be faint as life would ask more
Het zal zeker zinvol zijn, terwijl ik zwervend ben tot ik wijzer benIt'll surely make sense, as I'll wander till I'm wiser