El Crucifijo de Piedra

Het Kruis van Steen

El Crucifijo de Piedra

Toen ik haar aan het willen wasCuando la estaba queriendo
Toen ik haar aan het voelen wasCuando la estaba sintiendo
Helemaal van mij zag ik haar gaanTodita mía la vi partir
Ze zwoer dat ze terug zou komenMe juró que regresaba
Maar het was allemaal een leugenPero todo era mentira
Want haar ziel was niet meer van mijPorque ya su alma no era de mí

In de stille nachtEn la noche silenciosa
Keken we elkaar recht in de ogenNos miramos frente a frente
Zonder te pratenSin hablar
Ze zei ineensElla me dijo de pronto
Dat ik haar liefde moest vergetenQue olvidara su cariño
Dat ze me niet wilde bedriegenQue no me quería engañar

Het was onder het kruisFue bajo del crucifijo
Van de toren van een kerkDe la torre de una iglesia
Toen de maan ons verlichtteCuando la Luna nos alumbró
Omarmde ik haar in mijn armenYo la estreché entre mis brazos
Met de wens om haar tegen te houdenCon ganas de detenerla
Maar trots verhinderde me datPero el orgullo me lo impidió

Nu alleen voor de kerkYa solo frente a la iglesia
En huilend voor ChristusY llorando ante el Cristo
Ging ik smekenFui a implorar
En terwijl ik mijn verdriet aanschouwdeY al contemplar mi tristeza
Begon het kruis van steenEl crucifijo de piedra
Ook te huilen.También se puso a llorar