Yalnızlık Senfonisi

Symfonie van Eenzaamheid

Yalnızlık Senfonisi

Ik begrijp het, er is geen einde aan de eenzaamheid.Anladım, sonu yok yalnızlığın
Elke dag zal het toenemen.Her gün çoğalacak
Was het altijd zo? Ik weet het niet...Her zaman böyle miydi? Bilmiyorum
Het leek wel alsof je als kind niet mocht huilen.Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak

Iedereen raakt eraan gewend, gewend in de loop van de tijd,Alışır her insan alışır zamanla
Om gebroken en gekwetst te worden.Kırılıp incinmeye
Want het is normaal om te vallen en weer op te staan,Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp
Weer op te staan.Yeniden ayağa kalkmak

Mijn eenzaamheid heeft een hinderlaag gelegd op mijn wegen.Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
Pijn heeft zijn ogen op mij gericht, in de wacht.Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
Ik wacht, ik wacht, ik wacht...Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum
Kom op, kom maar op, ik ben niet bang!Hadi gelin üstüme korkmuyorum!

De wolken zijn zwaar.Bulutlar yüklü
Het heeft bijna geregend, het gaat ons raken.Ha yağdı ha yağacak üstümüze
Verlangen...Hasret
Jij en ik zijn alleen met jouw afwezigheid.Yokluğunla ben baş başayız
Eindelijk...Nihayet